Padaczka to częsty problem neurologiczny u psów. Najczęstsza przyczyna: epilepsia, ale też guzy mózgu lub reakcje na leki. Padaczka nie boli, rzadko jest śmiertelna, da się leczyć/preweniować lekami. Najlepsza pomoc podczas ataku: zabezpieczyć psa przed upadkiem i urazem. **Nigdy nie chowaj języka** – psy nie połykają języka w padaczce, a Ty możesz zostać mocno ugryziony. Po padaczce – weterynarz, by ustalić leczenie.
Ruchy ciała
Podczas ataku pies ostyga, pada na bok. Ruchy nóg jak przy bieganiu. Skurcze mięśni w dowolnym miejscu ciała.
Utrata przytomności
Pies traci przytomność zaraz po początku ataku. Nie reaguje na Ciebie, nie słyszy.
Wokalizacja
Często wyje z powodu ataku. Inne dźwięki: wyrzucanie, szczekanie, syczenie.
Nieukontrolowane wypróżnianie
Tak jak u ludzi – pies traci kontrolę nad wylotami. Może niekontrolowanie oddać mocz lub fekalie zaraz po początku ataku lub w dowolnym momencie.
Dezorientacja po ataku
Po ataku pies może być bardzo zdezorientowany. Niektórzy wracają do normy w 10–15 min, inni wydają się zdezorientowani przez 24 godziny.
Schematy behawioralne
Psy z przewlekłą padaczką często mają rutyny: szukają opiekuna, zachowują się dziwnie przed atakiem. Po ataku: pija wodę, prosi o wyjście.
Skutki uboczne leków przeciwpadaczkowych
Leki chroniące przed kolejnymi atakami dają skutki uboczne: senność, sedacja. Mogą zwiększać apetyt i pragnienie.