Urosepsa to stan zagrażający życiu, w którym infekcja układu moczowego przenosi się do krwiobiegu. Zazwyczaj powstaje w wyniku nieleczonej infekcji bakteryjnej dróg moczowych, która – przy obecności zatyki mocowodów – prowadzi do zapalenia nerków (pielonefryty) i w конечной kolejności do sepsy.
Pielonefrytis – infekcja górnych dróg moczowych
Pielonefrytis to zapalenie miednicy nerki i samej nerki wywołane przez bakterie. U zdrowych psów rzadko występuje samoistnie – zazwyczaj wskazuje na podchoroby, takie jak: zmniejszone ukrwienie nerek, wady zaworów mocowodowych lub zatyka mocowodów. Jeśli nie zostanie wyleczona, bakterie mogą dostać się do krwi, wywołując urosepsę.
Bakteryjna urosepsa – najczęstsze patogeny
Gdy bakterie z nerek i mocowodów penetrują do krwiobiegu, dochodzi do sepsy. Najczęstszymi czynnikami są E. coli i Staphylococcus. Inne bakterie wspinające się z dolnych dróg moczowych to Proteus, Streptococcus, Klebsiella, Enterobacter oraz Pseudomonas.
Skutki dla organizmu
Po wejściu bakterii do krwiobiegu system sercowo-naczyniowy jest bezpośrednio zagrożony. Bez leczenia często dochodzi do szoku septycznego. Wszystkie narządy zasysane zarażoną krewą stają się narażone na infekcję.
Objawy u psa
Pies może nie wykazować objawów na początku. Typowe znaki to: apatia, nagły gorączka, zaburzenia rytmu serca. W szoku septycznym pojawia sięipotermia i niskie ciśnienie. Pies rzadziej oddaje mocz. W zaawansowanej fazie: wymioty, biegunka z krwią, odmowa jedzenia.
Diagnostyka
Pies z podejrzeniem urosepsy musi trafić do weterynarza natychmiast. Wykonuje się: badanie moczu i kału, pełną hemokulturę (potwierdza zatrucie krwi i identyfikuje bakterie) oraz badania obrazowe nerek.
Leczenie
Zależy od stanu psa, stopnia zaawansowania i przyczyny. Przy zatyce mocowodów – operacja. W szoku – płyny dożylne. Antybiotyki dobierane na podstawie antybiogramu. Kortykosteroidy i leki przeciwzapalne – ich stosowanie wciąż budzi kontrowersje.