Istnieją trzy klasyfikacje ślinianek u psów: ušna, podczelowatka (podczekowa) i podjęzykowa. Produkują ślinę potrzebną do trawienia, chłodzenia ciała i czyszczenia jamy ustnej. Infekcja może być wirusowa, bakteryjna, ciałami obcymi lub wtórną.
Worek ślinowy (mukocele)
Występuje, gdy ślinianki są uszkodzone i ślina gromadzi w tkance otoczkowej, powodując bolesne zapalenie i infekcję. Zazwyczaj wymaga operacji.
Infekcja paramiksowirusem
Infekcja paramiksowirusem (świnka) to infekcja wirusowa. Objawy: gorączka, brak apetytu, obrzęk ślinianki ušnej. Zazwyczaj nie wymaga leczenia, większość psów wyzdrowieje w 5–10 dni.
Wścieklizna
Wścieklizna to infekcja wirusowa przechodząca przez ślinianki do mózgu. Gdy wirus jest w śliniankach, pies może zarazić inne ssaki śliną. Nie ma leczenia na wściekliznę – prawie wszystkie psy giną.
Ropień szczeniaka (puppy strangles)
To choroba pęcherzykowata dotykająca twarzy, ucha i ślinianek szczeniaków. Objawy: gorączka, apatia, utrata apetytu. Leczenie: kortyzon i antybiotyki.
Infekcje jamy ustnej
Infekcje ślinianek często wtórne do: stomatity (zapalenie błon śluzowych), glosyty (języka), dziąslnicy (dziąseł), paradontozy (struktury zęba). Leczenie przyczyny podstawowej zazwyczaj wylecza też infekcję ślinianek.