Padaczka dotyczy 2–3% psów (przyczyna genetyczna). Trudne doświadczenie dla właściciela – pies nie komunikuje się słowami. Klucz: zachować spokój, uspokajać psa podczas i po ataku.
Rozpoznawanie padaczki
Niewolne skurcze mięśni: od nerwowości, jajnienia, ślinienia, drgania po bezprzytomność. Wiek: 6 m-cy – 5 lat (najczęściej 2–3 lata). Rasowe predyspozycje: setter irlandzki, owczarek niemiecki, beagle, koker, koltr, retriever, springer, malamut, husky, jamnik.
Objawy po ataku
- Dezorientacja 10–15 min – potem wraca do normy, siada, trzepie się.
- Niektóre psy kontynuują przerwaną czynność.
- Przedłużona konfuzja – nawet do 24 h.
Opieka po ataku
- Cichy głos, delikatne pieszczoty.
- Nie karać za niekontrolowane zachowania (mocz, ugryzienie).
- Bez aktywności fizycznej do pełnego odprężenia.
- Padaczka wyczerpuje – pies chce spać. Zapewnij komfort, nie budź.
Kiedy do weterynarza
- Zanotuj czas trwania.
- Do 5 min: spokojne odprężenie w domu, potem wizyta (badania krwi, kliniczne).
- Powyżej 5 min lubserie ataków: natychmiast do weterynarza (zadzwoń z góry).
- Częstsze niż 1 w miesiącu: leczenie i obserwacja.
Mity
Padaczka ≠ epilepsja. Epilepsja diagnozuje się wykluczaniem.
Ostrzeżenia
- Pies nie może połknąć języka – nie wkładaj rąk do pyska.
- Zdalec przedmioty od pyska.
- Bądź przy psie podczas i po ataku.
- Nie hoduj psów, które miały padaczki.