Przypadek padaczki manifestuje się, gdy aktywność neurologiczna w mózgu zaczyna wystrzeliwać nagłymi seriami neuronów. Te neurony sprawiają, że mózg reaguje, powodując skurcze ciała w niekontrolowanym rytmie. Nagłe wystąpienie padaczek u starszych psów zazwyczaj wskazuje na przyczynę bazową, taką jak guza, cukrzyca, choroba wątroby, niewydolność nerek lub zatrucie.
Wygląd padaczki
Większość psów czuje, że coś nie tak lub że wkrótce coś się stanie, gdy nadchodzi padaczka. Pies może stać się niepokojny lub wydawać się zestresowany. Często ucieka do właściciela w strachu i prosi o pomoc. Pies zazwyczaj zaczyna drgnąć, a jego oczy nabierają zeszklonego wyglądu. Następuje upadek, pies sztywnieje na boku. Nogi zaczynają pracować jak wiosła coraz szybciej. Często występuje nadmierna ślinienie, a szczęka psa jest zacięta. Pies często gryzie własny język podczas gwałtownej padaczki, więc krew zmieszana ze śliną wycieka z pyska.
Rejonwalescencja po padaczce
Pies zaczyna odzyskiwać się powoli. To tzw. okres popadaczkowy; pies leży na boku, dyszy i jest zdezorientowany. Często pies pozostaje niewidzący przez pewien czas, ale powoli wzrok wraca. Ten etap trwa około godziny, ale może trwać nawet do dwóch dni w zależności od przyczyny bazowej. Po zakończeniu padaczki i jej następstwach pies jest wyczerpany. Może zasnąć głęboko.
Diagnostyka
Po pierwszej padaczce w starszym wieku, właściciel powinien szukać pomocy medycznej. Weterynarz dokładnie wysłucha opisu i może zapisać notatki. Wykonuje pełne badanie kliniczne. Pobiera krew do oceny elektrolitów, funkcji wątroby i nerek. Pobiera też mocz do analizy. Weterynarz może zdecydować się na punktację płynu mózgowo-rdzeniowego pod znieczuleniem ogólnym. Można też wykonać elektroencefalogram (EEG). Można również użyć rezonansu magnetycznego lub tomografii komputerowej do diagnozy przyczyny padaczki.
Padaczka idiopatyczna
Padaczka idiopatyczna jest często diagnozowana u starszych psów. To forma padaczki, która wydaje się nie mieć wykrywalnej przyczyny bazowej. Choroba ta wydaje się genetyczna. Niektóre rasy cierpią na nią częściej. Rasy, które często cierpią na padaczkę idiopatyczną: owczarki niemieckie, jamniki, kokierki, pudle i golden retrievery.
Leczenie
Niezależnie od przyczyny bazowej, pies otrzyma leki przeciwpadaczkowe. Te leki często nie eliminują padaczek całkowicie, a pies będzie cierpiał, ale w mniejszym stopniu. Często przepisuje się primidon i fenobarbital.
Co robić
Obserwowanie ukochanego starszego pupila podczas padaczki może być extremalnie traumatyzujące i łamące serce. Zapewnij psu jak największy komfort, by nie doznał urazów nóg lub ciała podczas padaczki. Odsuń meble. Zmierz czas trwania padaczki, by dać weterynarzowi pojęcie o długości. Psy rzadko umierają z padaczek, chyba że występują one jedna po drugiej. Jeśli padaczki wydają się ciągłe, natychmiast udaj się na pogotowie.