Padaczka u starszych psów

Padaczka u seniora psa to przerażające doświadczenie, jeśli nie znasz przyczyny. Pies może upaść, stracić kontrolę nad funkcjami fizjologicznymi, piszczeć i pracować łapami. Leczenie zależy od ciężkości choroby wywołującej padaczki.

Znaczenie

Padaczka powstaje, gdy w mózgu gromadzi się zbyt dużo energii elektrycznej. Sygnały nerwowe kontrolujące ruchy ciała stają się nadmiarowe, co powoduje gwałtowną reakcję organizmu – padaczkę.

Przyczyny

Według seizuresinadults.net przyczyn u starszych psów jest wiele. Częsta: niewydolność narządów (otyłość, zła dieta, zatrucia). Uszkodzenia mózgu: urazy (np. uraz głowy), guzy lub nowotwory. Infekcje bakteryjne/wirusowe – obrzęk mózgu i rdzenia. Objawy: pasożyty, grzyby, sztywna szyja, gorączka, wrażliwość na dotyk. Padaczka może być objawem chorób neurologicznych: hipoglikemia, choroba wątroby.

Diagnoza

Weterynarz bada psa fizycznie. Testy: badanie neurologiczne, funduskopia (oczy), mocz, krew (morfologia, cukier, kwasy żółciowe do wątroby), kał. Dalej: tomografia (CT) lub rezonans (MRI) – MRI lepiej obrazuje mózg.

Leczenie

Leki: fenobarbital (najczęstszy, bezpieczny), primidon, fenytoina, bromek potasu (często z fenobarbitalem), diazepam. Przy częstych padaczkach lub serii (więcej niż 2 w 24h) – hospitalizacja i leki dożylne: diazepam, pentobarbital, propofol.

Wskazówki przy padaczce

Nie panikuj. Zmierz czas. Oddal psa od mebli i ostrych krawędzi, podłóż poduszkę pod głowę. Obserwuj ruchy mięśni. Nie baw się w ustach – pies nie połknie języka. Oddziel dzieci i inne zwierzęta. Przytulaj, mów cicho, bądź blisko. Po kilku minutach pies powinien wrócić do normy, choć może potknąć się i wydawać zdezorientowanego. Jeśli odzyskanie trwa >30 min – pilnie do weterynarza. Warto prowadzić dziennik padaczek.