Pasożyty serca (przenoszone przez komary) rosną do 30 cm. Występują we wszystkich stanach USA. Tradycyjne leczenie (iniekcje z modyfikowanym arsenikiem) jest bolesne i ryzykowne (martwe pasożyty zapychają tętnice). Amerykańskie Towarzystwo Pasożytów Serca (AHS) i weterynarze akceptują nowe metody.
Prewencja – najlepsza strategia
- Środki na larvalne stadium (mikrofilarie): iwermektyna (HeartGard), milbemycyna oksym, moksydektyna. Miesięcznie: cały rok (cieplejsze klimaty) lub sezon komarowy (chłodne).
- Środek nie gwarantuje 100% ochrony (pies może wymiotować tabletkę, problemy z wchłanianiem). Roczny test krwi na mikrofilarie – konieczny.
- Jeśli test dodatni, a pies nie nadaje się na tradycyjne leczenie – alternatywy (działają wolniej).
Metody „wolnego zabijania” (slow-kill)
- Miesięczne dawki iwermektyny, moksydektyny, selamektyny – do 2 lat. Stały ładunek fragmentów pasożytów we krwi. AHS ostrzega: nie dla psów aktywnych (wysiłek → zapchanie tętnic). Wymaga monitorowania serca/płuc.
- Iwermektyna + doksycyklina: antybiotyk zabija pasożyta Wolbachia (symbioza z pasożytami serca, odkryta 2007 r.). Bez niego pasożyty stają się sterylne i wyginają. Minimalny kurs: 36 tygodni (AHS). Schemat wciąż ulepszany.
Ryzykowne „naturalne” metody
- Produkty „naturalne”, homeopatyczne, ziołowe – nieudowodnione, mogą przyspieszyć chorobę.
- Iwermektyna weterynaryjna (Ivomec) dla zwierząt hodowlanych – tańsza, ale łatwo dać dawkę toksyczną. Krytyczne prawidłowe rozcieńczenie. Niektórzy weterynarze pomagają w doborze dawki.