Jak diagnozować choroby skórne u psów

Choroby skórne psów mają wiele przyczyn. Objawy: świąd, wysypywanie, łysiny, stan zapalny. Najczęstsze przyczyny: atopia (alergia na alergeny środowiskowe), dermatitis alergiczny na pchły, alergie pokarmowe. Skóra reaguje na choroby w ograniczony sposób – wiele chorób wygląda podobnie. Konieczne testy specjalistyczne.

Procedura diagnostyczna

  1. Wywiad – czas trwania, powtarzalność, dieta, leki, zmiany u innych zwierząt/ludzi, wiek, płeć, rasa.
  2. Badanie fizykalne – wygląd i lokalizacja zmian, poszukiwanie pchł.
  3. Badania krwi – morfologia, biochemia, T4, fT4, TSH (jeśli podejrzenie choroby układowej).
  4. Skrobienie skóry – szklarka/skalpel, delikatne skrobanie, mikrokop z olejem zanurzeniowym – poszukiwanie roztoczy.
  5. Cytologia skóry – patyczka bawełniana lub taśma, barwienie Diff-Quik – bakterie, drożdżaki, krwinki.
  6. Uprawa grzybowa – włosy i łuski na podłożu dermatofitowym (zmiana koloru = grzyby). Identyfikacja gatunku.
  7. Profilaktyka pchł – miesięcznie selamektyna (również na rośnicę pchlącą). Najpierw test na robaka serca. Przy silnym zarażeniu dodatkowo nitenpyram/spinosad.
  8. Próba dietetyczna (6–8 tyg.) – nowy białko (hydrolyzowane lub nowe) bez przysmaków/leków. Jeśli poprawa – wyzwanie dietą oryginalną (powrót objawów potwierdza alergię). Wielu właścicieli zostaje na diecie próbnej.
  9. Biopsja skóry – usunięcie fragmentów zmień, histopatologia (dermatopatolog).
  10. Testy alergiczne i hyposensytyzacja – testy skórne (wstrzykiwanie alergenów) lub serologiczne (IgE). Hyposensytyzacja.