Typowe problemy skórne u westhighlandzkich terierów (Westie)

West Highland White Terier, zwany po prostu Westie, to energiczny, mały pies. Jak każda rasa czystej krwi, Westie są narażeni na specyficzne schorzenia, m.in. na problemy skórne – niektóre wspólne dla wielu ras, a jedną unikalną dla tej rasy.

Diagnozowanie chorób skórnych

Biała, podwójna sierść Westie jest stosunkowo łatwa w pielęgnacji. Pies nie linie intensywnie, a sierść zewnętrzna mało zatrzymuje brud. Wymaga jednak regularnego czesania. Jeśli zauważysz drapanie, wysypywanie sierści, tłustą skórę lub inne znaki dyskomfortu – udaj się do weterynarza. Badanie obejmuje skrobienia skóry, upowszechnianie grzybów i bakterii, a czasem biopsię skóry, badania krwi i kału.

Seborreja psia

Westie są predysponowani do seborrei – tłustej skóry, sierści i łupieżu. Przyczyny: alergie, niedobory odżywcze, pasożyty, choroby autoimmunologiczne lub hormonalne. Skóra wydziela substancję tłustą gromadzącą się pod brzochem, w pachwinach, uszach, łokciach i wokół kostek. Jeśli swędzie, drapanie powoduje krwawienie, wysypywanie się sierści i skorupki. Leczenie zależy od przyczyny: antybiotyki, suplementy, zmiana diety. Gdy przyczyna nieznana (seborreja idiopatyczna), stosuje się szampony i odżywki oczyszczające i łagodzące.

Atopowe zapalenie skóry (AD)

Westie mają tendencję do AD – dziedzicznej nadwrażliwości na alergeny wdychane lub wchłaniane przez skórę. Pierwszym objawem jest sezonowe śwędzenie wokół usz i pod brzochem (lato/jesień), potem postępuje do innych pyłków, kurzu, wełny, roztoczy. Występują: kichanie, tarcie twarzą, łzawienie, wysypywanie sierści, skorupki, nadinfekcje bakteryjne, zaciernienie skóry, zapalenia uszu. Najskuteczniej zmienia się środowisko, ale jeśli niemożliwe – weterynarz przepisuje antyhistaminy, kortykosteroidy, suplementy.

Dysplazja nabłonka (Epidermal Dysplasia)

Choroba unikalna dla Westie, występująca u młodych psów (5–6 tygodni do 12 miesięcy). Objawy: przebarwienie skóry, swędzenie, zaczerwienienie, tłustość na brzuchu, głowie, nogach. Później naskórek odchodzi wielkimi łuskami. Leczenie: leki miejscowe i doustne (przeciwgrzybowe, antybiotyki), ale choroba nieuleczalna, tylko kontrolowana.