Labratory retrievery są narażone na infekcje drożdżowe uszu. Świądące, drażniące i irytujące – potrafią zrzucić na kolana nawet najaktywniejsze laby. Przyczyny: budowa uszu (kanał w kształcie L), pasja do pływania, wysokie ryzyko alergii. Wiele labradorów cierpi na przewlekłe infekcje, inne tylko na okresowe nawroty. Kilka kroków pomaga wyleczyć i zapobiec.
Fakty
Infekcje drożdżowe uszu (Malassezia otitis) częste u psów, zwłaszcza labradorów. Laby lubią pływać – woda zostaje w kanałku usznym w kształcie L. Uszy wiszące nie przepuszczają powietrza i światła. Wilgotno i ciemność – idealne dla drożdży (The Dog Health Guide). Laby też często mają alergie. Histaminy reagują na alergeny, produkując nadmiar wosku i wydzielin. Ciepłe, wilgotne środowisko przyciąga zarodniki drożdży.
Objawy
Pies z infekcją drapie się za uszy, trze je o podłogę/kanapę. Ucho wydziela silny, słodki zapach i ciemny, lepki wosk. Ucho zaczerwienione i opuchlone. Dotyk uszu wywołuje jękanie, jęki lub stony z bólu.
Diagnoza
Pies podejrzany o infekcję drożdżową – do weterynarza. Lekarz zajrzy do uszu, pobierze próbkę wosku, przeanalizuje – czy to drożdże, rojówki czy bakterie – i przepisze odpowiednie leczenie.
Leczenie
Uszy czyścić codziennie do wyzdrowienia. Usunąć nalot i drożdże z kanałka; inaczej lek nie dotrze do miejsca infekcji. Użyć płynu do czyszczenia uszu dla psów przed nałożeniem leku. Standardowe leczenie: chlorheksydyna 4%, potem klotrimazol lub inny lek przeciwgrzybiczy (Animal Pet Doctor).
Profilaktyka
Przy częstych nawrotach inne leczenie bywa potrzebne. Np. antyhistaminy na alergie – jeśli alergie pod kontrolą, infekcje mogą ustąpić. Wiele labradorów jest alergicznych na składniki karmy – próba eliminacyjna (food trial) wykaże winowajcę, a odpowiednia karma rozwiąże problem.