Dlaczego labradory chorują na uszy?
Wiszące uszy nie wentylują się – ciepło, wilgoć, ciemność = idealne środowisko dla bakterii i grzybów. Labradorów kocha wodę – po kąpieli uszy zostają wilgotne.
Anatomia ucha – gdzie boli?
- Ucho zewnętrzne – słuchawka.
- Ucho środkowe – bębenek, kostki słuchowe.
- Ucho wewnętrzne – ślimak (słuch), labirynt (równowaga).
Zapalenie środkowego ucha może paraliżować nerw twarzy → opadanie wargi po jednej stronie.
Przyczyny
- Grzyby / drożdżce (Malassezia) – brak wentylacji.
- Alergie (pokarmowe, atopia).
- Ciała obce (ziarna, kłosy).
- Nadmiar wosku, woda, urazy, zaburzenia hormonalne, guzki.
- Pasożyty: rojówki uszne (intensywne świązanie, kawawozdrobna wydzielina).
Jak rozpoznać?
- Trzepanie głową, uchylanie jej na bok.
- Zapach z uszu.
- Rumień, obrzęk wnęki.
- Wydzieliny (żółte, brązowe, krwiste).
- Ból przy dotyku podstawy ucha.
Leczenie i profilaktyka
- Wizyta u weterynarza – otoskopia, cytologia wydzieliny (bakterie vs grzyby vs rojówki).
- Leki lokalne (krople z antybiotykiem, sterydem, antygrzybicznym) + czyszczenie uszu dedykowanym płynem.
- Tabletki (antybiotyki, antygrzybiczne, przeciwalergiczne) – wg przyczyny.
- Regularne czyszczenie (1× tyg.) płynem do uszów – usuwa wosk, wilgoć.
- Po kąpieli / wodzie: osusz uszy ręcznikiem / gązką WATOWĄ (nie patyczkiem!).
- Diećta hipoalergiczna / eliminacyjna jeśli alergia.