Właściciele psów rasy Lhasa Apso często uważają je za idealne towarzysze, jednak jeśli chodzi o zdrowie, ta rasa ma swoje specyficzne problemy. Według serwisu Pet Well-Being, psy Lhasa Apso są szczególnie narażone na zapalenia ucha. Jeśli podejrzewasz, że Twój pies cierpi na to dolegliwość, niezwłocznie udaj się do weterynarza na badanie i wdrożenie odpowiedniego leczenia.
Przyczyny zapaleń ucha
Zapalenia ucha mogą mieć różne podłoże: alergie, urazy, infekcje bakteryjne czy zaburzenia hormonalne. Środowisko wilgotne w uchu sprzyja rozwojowi infekcji. Według dr Holly Nash z Doctors Foster and Smith, bakterie i drożdże – główne czynniki wywołujące infekcje – doskonale rozwijają się w ciemnych i wilgotnych kanałach usznych, co często wynika z niedostatecznego przepływu powietrza.
Dlaczego Lhasa Apso są wrażliwe?
Psy tej rasy mają tendencję do nadmiernego wzrostu włosów w kanałach usznych i przy ich otworach. Włosy te blokują przepływ powietrza, tworząc wilgotne środowisko. Dodatkowo długie, wiszące uszy utrudniają wentylację. Połączenie wilgoci i ciemności sprawia, że Lhasa Apso są szczególnie podatne na zapalenia ucha.
Objawy dolegliwości
Psy z zapaleniem ucha często drapią się lub kopają w uszy, tarte je o podłogę. Można zaobserwować pochylanie głowy na bok lub jej gwałtowne trzęsienie. W uchu pojawia się napływ i nieprzyjemny zapach, a narząd może opuchnięć. Z powodu silnych bólu pies może nawet gryźć lub syczeć, gdy właściciel próbuje go pogłaskać po uszach.
Diagnoza
Weterynarz diagnozuje zapalenie ucha, przeglądając je otoskopem, co pozwala zagłębić się w kanał i wykluczyć guzy, ciała obce lub pasożyty. Pobiera również próbkę napływu, aby określić czynnik etiologiczny – zazwyczaj są to bakterie lub drożdże.
Leczenie i profilaktyka
Zapalenie zazwyczaj ustępuje po oczyszczeniu uszu i zastosowaniu leków przeciwbakteryjnych lub przeciwgrzybiczych. Kluczowe jest jednak usunięcie nadmiaru włosów, by w pełni wyleczyć i zapobiec nawrotom. Jeśli włosy pozostaną, kanał pozostanie wilgotny i infekcja prawdopodobnie powróci. Włosy można usunąć palcami lub pincetą – może to zrobić weterynarz, fryzjer lub sam właściciel. Utrzymanie tego obszaru bez włosów zapewnia przepływ powietrza i zapobiega przyszłym infekcjom.