Co to jest dirofilarioza?
Choroba robakami serca (dirofilarioza) to groźna, a często śmiertelna choroba pasożytnicza wywoływana przez nematoda Dirofilaria immitis. Pasożytek ten występuje na całym świecie i stanowi poważny problem kliniczny. Najskuteczniejszą metodą walki z nią jest profilaktyka.
Przyczyna i sposób zarazenia
Pasożytek przenosi się z gospodarza na gospodarza za pośrednictwem komarów. Gdy zarażony komar ugryzie psa (lub kota, fureta, a rzadziej człowieka), larwy (mikrofilarie) wnikają do krwiobiegu i migrują do serca i tętnic płucnych, gdzie dorastają do postaci dorosłych robaków o długości nawet 30 cm.
Objawy choroby
Wczesna faza często przebiega bezobjawowo. Później pojawiają się: kaszel (często po wysiłku), duszności, szybkie męczenie, osłabienie, utrata wagi. W zaawansowanej fazie: obrzęk brzucha (wskropliny), sinica, osłabienie mięśni, a nawet nagła śmierć.
Diagnostyka
Wykrycie choroby możliwe jest poprzez:
- test antygenowy z krwi (najczęstszy, szybki test weterynaryjny),
- mikroskopijne badanie krwi na obecność mikrofilarii,
- USG serca (wizualizacja dorosłych robaków),
- RTG klatki piersiowej (zmiany w płucach i sercu).
Rozpowszechnienie w Polsce i na świecie
Choroba występuje w regionach o cieplejszym klimacie i wilgotności, sprzyjających rozwojowi komarów. W USA jest endemiczna na wybrzeżu wschodnim, w południowych stanach i dolinie Missisippi. W Polsce dirofilarioza jest coraz częściej diagnozowana, szczególnie w południowo-zachodnich regionach (Dolny Śląsk, Opolszczyzna) i w okolicach dużych rzek. Zmiany klimatyczne sprzyjają rozszerzaniu zasięgu pasożyta.
Profilaktyka – klucz do sukcesu
Najprostszą i najskuteczniejszą metodą jest regularne podawanie leków profilaktycznych (np. makrocykliczne laktony: iwermektyna, milbemycyna, moksydektyna) w formie tabletki lub kropki na skórę – raz w miesiącu w sezonie aktywności komarów (w Polsce zazwyczaj od kwietnia do listopada, a w niektórych regionach całorocznie). Leki te eliminują larwy w stadzie migracyjnym, zanim dotrą do serca.
Leczenie
Leczenie zarażonych psów jest trudne, kosztowne i ryzykowne. Stosuje się leki dorosłobójcze (adultycydy), np. melarsomynę (arszenian), podawane dośrodkowo. Wymaga to ścisłego spoczynku, leków przeciwzapalnych i przeciwzakrzepowych. U kotów nie ma zatwierdzonego leczenia – stąd profilaktyka jest jedyną opcją.