Układ przedniakowy psa odpowiada za równowagę, ruchy oczu i postrzeganie własnego ciała w przestrzeni. Każde zaburzenie tego układu określa się mianem choroby przedniakowej. Częstą formą tego schorzenia jest choroba przedniakowa idiopatyczna, obserwowana zazwyczaj u starszych psów. Mimo braku leczenia przyczynowego, choroba często ustępuje sama.
Układ przedniakowy
Receptory układu przedniakowego znajdują się w uchu wewnętrznym, a informacje przedniakowe przetwarzane są w rdzeniu przedłużonym i mozgiku. Problem z uchem, taki jak infekcja, lub z mózgiem, np. guz lub guzek, może wpływać na układ przedniakowy.
Objawy
Do objawów należą zawroty głowy, nietypowe ruchy oczu, przechylanie się na bok i upadki. Pies z chorobą przedniakową często stoi z głową pochyloną na bok i szerokim postawieniem nóg, a może stać się tak nudnym i zawroconym, że odmówi jedzenia i picia.
Diagnoza
Diagnozę stawia się na podstawie wywiadu i badania. Choroba przedniakowa naśladuje skutki udaru, dlatego ten musi zostać wykluczony. Czasami wykonuje się dalsze badania: RTG, biopsię, tomografię komputerową lub rezonans magnetyczny.
Przyczyny
Infekcje ucha środkowego lub wewnętrznego, niedoczynność tarczycy, leki, guzy w mózgu lub uchu oraz zapalenie mózgu mogą powodować chorobę przedniakową. W postaci idiopatycznej – zwanej też zespołem przedniakowym geriatrycznym – przyczyna jest nieznana, ale związana jest z wiekiem.
Leczenie
Choroba wywołana infekcją ucha, niedoczynnością tarczycy lub zapaleniem mózgu leczy się odpowiednio antybiotykami, suplementami tarczycy lub lekami. Przypadki spowodowane guzami mózgu lub ucha mogą wymagać operacji. Zespół przedniakowy geriatryczny zazwyczaj ustępuje sam w ciągu dwóch tygodni.
Opieka
Mimo braku konkretnego leczenia zespołu przedniakowego geriatrycznego, opiekunowie mogą pomagać: karmienie z ręki smacznymi kawałkami, pomoc w picie, uspokajanie i odizolowanie od schodów do powrotu równowagi.