Mimo nazwy, grudziec to nie pasożyt, ale pospolity grzyb infekujący zwierzęta i ludzi. U szczeniąt bywa mylony z ropnicą (demodekozą), może wystąpić w każdym miejscu. Natychmiast skonsultuj weterynarza, jeśli podejrzewasz grudziec.
Objawy
Typowo: okrągłe lub pierścieniowate bezsierśne miejsce na skórze. Często rośnie lub ma ropnycharacter.
Diagnoza
Metody: lampa Wooda (czarne światło – niektóre gatunki grzyba świecą). Reszta: weterynarz wyciąga kilka włosków z brzegu zmiany i bada pod mikroskopem lub uprawia nasienie.
Leczenie
Grudziec samoistnie przejdzie w ~4 miesiące; jeśli weterynarz leczy: skróć sierść wokół zmian (ostrożnie), maść przeciwgrzybiczną 2x dziennie (wedle weterynarza). Cięższe przypadki: moknienia co 2 dni lub antybiotyk doustny.
Kto jest narażony?
Grudziec dotyka kotów i psów. Większość zwierząt wytrzyma kontakt z zainfekowanym; te z osłabioną odpornością są bardziej narażone – zachowaj ostrożność.
Zapobieganie dalszemu zarażaniu
Grudziec łatwo przechodzi zwierzę-zwierzę. Inne psy zarażają się dotykiem zmiany lub przedmiotów, z którymi miała kontakt. Dezynfekuj akcesoria przed użyciem na innych zwierzętach. Jeśli inne psy mają obniżoną odporność, izoluj zainfekowanego szczeniaka.