Najczęstsza sytuacja wymagająca oddechu ust-nos u szczeniaka to chwile po porodzie. Matka zazwyczaj rozrywa pęcherz płodowy, czyści nos i pyszczek, lizie, by 자극ować oddech i krążenie. Czasami matka nie radzi lub szczeniak mimo to potrzebuje pomocy. Inne przypadki: uraz lub choroba powodująca tymczasową utratę oddechu.
Potrzebne rzeczy
- Lustro (opcjonalnie)
Instrukcja
- Upewnij się, że szczeniak nie oddycha samodzielnie. Obserwuj ruch klatki piersiowej lub przyłóż lustro do nosa – para oznacza oddech. Nie resuscytuj, jeśli szczeniak dycha – możesz go zranić.
- Trzymaj szczeniaka w dłoniach, dłonie pod brzuchem.
- Głowę trzymaj w dół, by spływały płyny/ciała obce z pyszczka/krtań. Jeśli większy – ułóż na boku. Palcem sprawdź pyszczek pod kątem ciał obcych.
- Uściskaj pyszczek i nos szczeniaka własnymi ustami, tworząc uszczelkę. U noworodek trzymaj przy twarzy, opierając ciało na dłoniach. U starszego – klęcz obok.
- Daj 3 porywy powietrza do pyszczka i nosa.
- Kontynuuj przez 20 minut. Przerwa 15–20 sekund między seriami 3 porywów. Jeśli oddech nie wróci w tym czasie – szczeniak ma małe szanse na przeżycie.