Choroba nerek i wynikająca z niej niewydolność nerek u zwierząt może być ostre (gwałtowne początkowe) lub przewlekłe (rozwijające się w czasie). W obu typach choroby filtracyjne nefrony stają się dysfunkcyjne, a toksyny, które normalnie byłyby usuwane z moczem, zaczynają gromadzić się w organizmie. Zwierzęta wykazują objawy: zwiększone pragnienie i oddawanie moczu, apatię, brak chęci do jedzenia, utratę wagi, zaparcia lub biegunki. Mogą wystąpić wymioty oraz wrzody w jamie ustnej i na dziąsłach. Nerki mogą być powiększone i bolesne przy dotyku, a poziom mocznika i kreatyniny we krwi może być podwyższony. Często w momencie diagnozy 70–80% nerki jest niemocne. Leczenie weterynaryjne powinno rozpocząć się jak najszybciej po zauważeniu objawów, by było maksymalnie skuteczne. Duża część leczenia odbywa się w domu.
Potrzebne przedmioty
- Diagnoza weterynaryjna
- Przepisane leki
- Zestaw do infuzji podskórnych z płynami i dodatkowymi igłami
- Zalecana dieta
Instrukcje
Leczenie
Pozwól weterynarzowi na przeprowadzenie pełnego badania zwierzęcia. Badania biochemiczne krwi, ogólne badanie moczu i RTG jamy brzusznej dostarczą pełną diagnozę i plan leczenia.
Regularnie podawaj wszystkie leki przepisane przez weterynarza. Mogą to być: leki moczopędne, wiążące fosforan, bikarbonan sodu oraz leki poprawiające trawienie i pracę serca.
Naucz się podawać płyny podskórnie. Weterynarz lub technik pokaże, jak wykonywać tę procedurę w domu, aby zapobiec odwodnieniu i wspomóc pracę nerek.
Zmień dietę psa na taką, jaką zaleca weterynarz. Zazwyczaj jest niższa białkiem i sodem niż karma komercyjna i może zawierać suplementy witaminy B.
Kontynuuj regularne wizyty kontrolne, aby weterynarz mógł śledzić postęp choroby i modyfikować protokół leczenia.
Obserwuj w domu znaki postępu choroby: utrata apetytu, apatia, niechęć do ruchu, metaliczny zapach z pyska.