Szczenięta znane z wpadania w rzeczy, których nie powinny – i w domu, i na dworze. Dlatego nie dziwi, że są narażone na infekcje dróg moczowych (ZDM). ZDM występują z wielu przyczyn, ale zauważenie objawów to najlepsza droga do szybkiego leczenia.
Co to jest układ moczowy?
Nerkę łączą z pęcherzem mocznikami. Moczniki to rury transportujące mocz między narządami. Gdy mocz dotrze do pęcherza, magazynowany aż do napełnienia. Potem pęcherz opróżnia się przez cewkę moczową – rurę wyprowadzającą mocz na zewnątrz.
Co powoduje ZDM u szczeniaka?
Większość ZDM w pęcherzu. Możliwe też w nerkach, cewce, mocznikach. Przyczyny: grzyby, wirusy, ale głównie bakterie.
Mocz zdrowy jest sterilny – brak bakterii. Większość infekcji: bakterie wchodzą przez cewkę moczową, wędrują do pęcherza. Wszystkie ZDM mogą rozprzestrzeniać się do nerek.
Objawy ZDM u szczeniaka
Często: pollakiuria – częste oddawanie małych porcji moczu. Może być ból (dysuria) – widoczny mimiką, pies kwiczy lub wyje przy oddawaniu moczu.
Dodatkowo: hematuria – krew w moczu. Szczeniaki z ZDM mogą mieć „wypadki” (niechciane oddawanie moczu) w domu, nawet po nauczaniu czystości.
Niektóre: gorączka, apatia. Brzuch czuły – pies reaguje na gładzenie. Przy infekcji grzybowej – nieprzyjemny zapach moczu.
Diagnoza
U weterynarza podaj objawy. One nasuwać na ZDM. Pobrano mocz i zrobiono ogólne badanie moczu. Potwierdza diagnozę i pomaga ustalić przyczynę.
Leczenie ZDM u szczeniąt
Większość bakteryjna – antybiotyki. Jeśli grzyby/wirusy – odpowiednie leki (przeciwgrzybicze). Leki podawaj przez CAŁY zalecany okres – inaczej infekcja może nawrócić.
Jeśli wielokrotne ZDM – weterynarz może zlecić dodatkowe badania na przyczynę bazową: oporne bakterie, kamienie w pęcherzu, cukrzyca, problemy immunologiczne, w skrajnych przypadkach rak.