Parwowiroza to choroba psów każdego wieku, ale najgroźniejsza dla szczeniąt, seniorów i psów z osłabioną odpornością. Śmiertelność 50%. Artykuł omówia chorobę i objawy.
Pochodzenie
Nieznane, pojawiła się w latach 70. Teoria: mutacja zarazy kotów (panleukopenia), ale brak dowodów.
Przenoszenie
Kontakt zarażony-zdrowy. Niektórzy psi bezobjawowi – nosiciele. Również przez połykanie kalu – wirus przetrwa w glebie długo po rozkładzie kału.
Okres inkubacji i zarażliwość
Objawy po 3–8 dniach. Zarażony pies wydziela wirus w kale do 3 tygodni po ustąpieniu objawów.
Postać miocardialna (sercowa)
Szczenięta <6 tygodni. Płyn w płucach, duszność, kaszel z krwią/płynem, sinienie warg, zanik i śmierć.
Postać jelitowa (gastroenteritis)
Wymioty, biegunka (ze śluzem i krwią), odwodnienie, gorączka >39,4°C, brak apetytu, silna apatia.
Prewencja
Szczepienia – choć czasem nieudolne, bez szczepień ryzyko znacznie większe. Przestrzegaj harmonogramu weterynarza.