Psy i szczenięta dają radość, ale mogą przynieść haczykowce. Pasożyty grożące życiu psa i zarażające ludzi. Proste leczenie i prewencja pozwalają je usunąć.
Co to jest haczykowiec
Pasożyty ssące krew w jelicie cienkim. Jedne z najczęstszych u psów/kotów, zwłaszcza szczeniąt. Zarażenie: karmienie piersią zareżonej matki, połykanie larw z wody/gleby, jedzenie zarażonych zwierząt, penetracja larw przez skórę. Haczykowiec przyczepia się do ściany jelita, pije krew. Ślina zawiera antykoagulant – krew nie zgnieca w miejscu przyczepienia. Jeśli pasożytek zmieni miejsce – pies krwawi dalej. Przewodzi do anemii.
Objawy
Biegunka; czarny, katranowaty kał; wymioty; chudnięcie; utrata apetytu. Anemia: blednięcie śluzówek (dziąsła), słabość, sucha skóra/sierść, słaba kondycja. Szczenięta: zahamowany wzrost. Ciężka infekcja: migracja do płuc -> kaszel.
Diagnostyka
Weterynarz + próbka kału. Mikroskop: jaja haczykowca. Pełna morfologia przy podejrzeniu anemii. Haczykowców rzadko widać w kale (małe, słabo przyczepione).
Leczenie i prewencja
Leki: iwermektyna, pirantel pamoat, praziwantel, fenbendazol – tylko pod okiem weterynarza. Konieczne leczenie otoczenia (larwy przetrwują tygodnie). Większość prewencji na robaka sercowego chroni też przed haczykowcem. Badanie kału kilka razy w roku.
Zoonoza – zagrożenie dla ludzi
Ludzie zarażają się przez skórę (bose stopy) – czerwone, świądące zmiany. Larwy giną w tygodnie, skóra wraca do normy. Ciężkie przypadki: płuca, tkanki głębokie. Również przez połykanie zakażonego kału.