Jeśli Twój dorosły pies ma wirowatą, luźną skórę, może cierpieć na jedną z kilku chorób genetycznych obniżających poziom kolagenu w organizmie. Stan ten, znany jako „astenija skórna” (cutaneous asthenia), może powodować przewlekły ból stawów oraz ból związany z pękaniem skóry, łatwym Sinicami i bliznami. Należy skonsultować się z weterynarzem w sprawie najbardziej humanitarnych opcji leczenia lub rozwiązań dla swojego pupila.
Przyczyny
Brak kolagenu powodujący słabą, luźną skórę i stawy jest skutkiem mutacji genetycznej. Jeśli obaj rodzice noszą mutację, jest ona uważana za „dominującą”, mimo że żaden z rodziców nie wykazuje objawów choroby. Gdy mutacja przekazuje tylko jeden rodzic bez objawów, jest to mutacja „recesywna”. Jeśli jakikolwiek szczeniak wykazuje znaki astenii skórnej, rodzice szczeniaka nie powinni być dalej używani do hodowli.
Diagnoza
Astenię skórną łatwo zdiagnozować, używając wzoru matematycznego do określenia ilości luźnej skóry na grzbiecie psa. Weterynarz po prostu chwyci garść skóry psa i zmierzy, jak daleko się rozciąga. Porówna tę wartość z Indeksem Rozciągliwości Skóry (SEI), dzieląc wynik przez długość psa. Jeśli wskaźnik SEI psa przekracza 14,5%, może zostać zdiagnozowana astenia skórna, czyli luźna skóra.
Objawy
Warto udać się do weterynarza w sprawie astenii skórnej, jeśli pieska wykazuje wirowatą, delikatną, cienką skórę, łatwo pękającą i skłonną do blizn. Jeśli pies ma obrzęk, sinice i krwawienie pod łokciami, może cierpieć na tę chorobę i powinien zostać poddany dokładnemu badaniu medycznemu. Astenia skórna może również powodować ból, słabość, złamania i obrzęki stawów, a ponieważ wewnętrzne narządy również cierpią z powodu braku kolagenu, chory pies jest narażony na urazy lub krwawienia wewnętrzne.
Rasy narażone
Astenia skórna może wystąpić w każdej rasie psa, ale kilka ras ma wyższą incidencję mutacji genetycznej. Należą do nich: beagle, boksers, miniaturowy i standardowy jamnik, angielski setter i springer spaniel, owczarek niemiecki, chart polski, irlandzki setter, keeshond, manchester terier, pudel, czerwony kelpie, springer spaniel, bernardyn i welsh corgi.
Leczenie
Ponieważ astenia skórna nie jest wyleczalna i może prowadzić do całego życia pełnego bólu i urazów, wielu właścicieli decyduje się na eutanasję psa. Jeśli pies zostanie zdiagnozowany z astenią skórną, weterynarz może zasugerować kastrację lub sterylizację, by nie przekazać mutacji genetycznej następnym pokoleniom. Jeśli zdecydujesz się zatrzymać psa, będziesz musiał/a uważać na jego otoczenie i aktywność, by chronić jego skórę. Oddziel psa od dzieci i innych zwierząt, a nakładanie smyczy lub innych ograniczeń wymaga ostrożności – tarcie może rozerwać skórę, powodując ból i blizny. Zabezpiecz ostre krawędzie mebli materiałami ochronnymi dla dzieci, a legowisko psa niech będzie miękkie i wygodne, by uniknąć sinic od zbyt długiego leżenia w jednej pozycji. Wszystkie rany lecz natychmiast, by zapobiec infekcjom skóry.