Powszechnym błędem właścicieli jest utożsamianie toksemii u psów wyłącznie z ciążą. U ludzi i zwierząt gospodarskich ciąża może powodować toksemię zakaźną (preeklampsję), u psów nie występuje ona spontanicznie, a jest zazwyczaj związana z chorobami nerek. Toksemia psia to najczęściej skutek choroby bazowej lub niewydolności narządu, trudna do leczenia, kosztowna finansowo i emocjonalnie, zazwyczaj z niekorzystną prognozą.
Przyczyny
Toksemia u psów to ogólnoustrojowa infekcja wynikająca z rozprzestrzeniania się toksyn bakteryjnych krwiobiegiem. Przyczyny różne, zazwyczaj zaczynają się od lokalnej infekcji niekontrolowanej. Rany nieoczyszczone i nieopatrzone, choroby jelitowe niszczące florę bakteryjną, niewydolność nerek nie usuwająca toksyn moczem – wszystko to może prowadzić do toksemii. Psy mogą też zarazić się toksemią przez połykanie trucizn chemicznych lub roślinnych. Zapalenie wygryzów (mastitis) u suk ciążonych i karmiących też może wywołać toksemię.
Objawy
Psy z toksemią zazwyczaj wykazują objawy ostrej niewydolności wielonarządowej: żółtaczka, apatia, lenistwo, wysoka gorączka. Zmniejszony apetyt, biegunka, wymioty. Niskie ciśnienie, słabość mięśni, mała ilość kału i moczu. W stadium końcowym: trudności z oddychaniem, gromadzenie płynu w płucach i jamie brzusznej.
Profilaktyka i leczenie
Najlepsza profilaktyka to leczenie przyczyny bazowej. Czyste rany, przestrzeganie protokołów weterynaryjnych przy każdej chorobie. Jeśli toksemia wystąpi, weterynarz hospitalizuje psa: wysokie dawki antybiotyków dożylnie, płyny z odżywkami, ciągły monitoring dla ewentualnych interwencji nagłych.
Ryzyko nawrotów
Psy, które przeżyły toksemię, są narażone na nawroty. Wymagają ścisłej obserwacji w domu i natychmiastowej wizyty u weterynarza przy pierwszych objawach.
Ostrzeżenie – szok toksyczny
Duże ilości toksyn we krwi mogą doprowadzić do zespołu szoku toksycznego. Słabość mięśni, zwolnione tętno, obniżone ciśnienie i temperaturę, bladość dziąseł i błon śluzowych oczu. Szok toksyczny trudno leczyć, może skończyć się śmiercią lub koniecznością eutanasji.