Roztocza zazwyczaj są na psach, ale roztoczowość (mange) wybucha, gdy zarażają skórę. Jest bardzo zaraźliwa i czasem ciężka. Trzy rodzaje: Sarcoptic, Demodex, Cheyletiella – różnie infekują, różna ciężkość.
Roztocza Sarcoptic (zwinne)
Postać kłębuszkowa, każda rasa, każdy wiek. Bardzo zaraźliwa – przenosi się powietrzem. Roztocza wiercą się w skórę hakami i kolcami, szybko rozprzestrzeniają się.
Roztocza Demodex
Matka zaraza szczeniaki kontaktem (karmienie piersią). Żyją na gospodarzu, otoczenie nie zarażane. Najczęstsze, pełny cykl na gospodarzu – długowieczne. Zawsze obecne, "mange" gdy populacja duża. Duża populacja = osłabiona odporność (zdrowe szczeniaki kontrolują).
Roztocza Cheyletiella (chodząca forfora)
Najłagodniejsza. "Chodząca forfora" – płatki wzdłuż grzbietu, szyby, głowy. Widoczne przy bliskim spojrzeniu, krócej żyją na psach.
Objawy
Stan zapalny, łuszczenie, drapięcie (pogarsza stan). Wypadanie włosów (grzyby w pąkalinach lub drapięcie). Długotrwałe: skórka pęka, ślina, brak apetytu, gorączka. Nieleczone – otwarte rany, infekcje wtórne, śmierć lub eutanażja.
Leczenie
U szczeniaków często samoistnie ustępuje, gdy odporność dojrzewa. Cheyletiella – większość środków na pchły + dezynfekcja otoczenia (żyją poza gospodarzemi). Ciężkie przypadki – pilnie do weterynarza. Maść recepturna + szampon z nadtlenkiem benzoilu. Dobre nawodnienie, dieta, kontrole – zapobieganie nawrotom.