Niski poziom białych krwinek (leukopenia) osłabia układ odpornościowy psa, czyniąc go niezdolnym do walki z chorobami i infekcjami. Przyczyn może być wiele – od wad genetycznych po infekcje pasożytnicze czy skutki uboczne leków. Znajomość potencjalnych powodów pomaga w szybkiej diagnozie i wdrożeniu odpowiedniego leczenia.
Przyczyny genetyczne
Szczeniaki z niskim poziomem białych krwinek mogą cierpieć na cykliczną neutropenię psów – wadę genetyczną komórek macierzystych występującą u wszystkich szczeniaków chartreux (szarych) oraz u niektórych belgijskich owczarków tervueren. U niektórych riesenschnauzerów obserwuje się fizjologiczną leukopenię spowodowaną genetyczną niezdolnością do wchłaniania witaminy B12.
Choroby przenoszone przez kleszcze
Infekcje kleszczowe, najczęściej ehlichioza i babesjoza, mogą obniżać poziom białych krwinek. Jeśli pies miał kontakt z kleszczami, konieczne jest badanie na choroby kleszczowe.
Choroby wiralne i infekcje ogólnoustrojowe
Długotrwałe infekcje wirusowe (np. parvowirus psów, który niszczy białe krwinki) oraz rozlane infekcje bakteryjne (sepsa) prowadzą do wyczerpania zapasów leukocytów. Psa często testuje się na parvowirus przy podejrzeniu niskiego WBC.
Nowotwory i chemioterapia
Niski poziom białych krwinek może być objawem nowotworu (np. białaczki). Chemioterapia stosowana w leczeniu nowotworów często powoduje głęboką leukopenię, czasem konieczną do przerwy w leczeniu do momentu regeneracji krwiotwórczości.
Leki i substancje chemiczne
Niektóre leki ludzkie i weterynaryjne (cefalosporyny, estrogeny, leki na refluks jak neksium, leki przeciwpadaczkowe) mogą obniżać poziom białych krwinek jako skutek uboczny.
Weryfikacja ryzyka
Gdy weterynarz nie ustali przyczyny, warto przeanalizować wszystkie czynniki ryzyka: ekspozycję na kleszcze, przyjmowane leki, dietę, historię chorób, by jak najszybciej znaleźć przyczynę i wdrożyć celowaną terapię.