Niedoczynność tarczycy to stan, w którym gruczoł nie produkuje wystarczającej ilości hormonów do regulacji metabolizmu. Choroba często przez lata nie jest diagnozowana. Znajomość objawów pozwala na wcześniejsze wykrycie i leczenie.
Wiek ryzyka
Największe ryzyko wystąpienia: **4–10 lat życia**.
Rasy predysponowane
Rzadko u ras miniaturowych i toy. Najczęściej u psów średnich i dużych: irski setter, miniaturowy schnauzer, golden retriever, doberman, cocker spaniel, jamnik, airedale terrier.
Płeć i kastracja
Płeć nie wpływa na ryzyko, ale **częściej diagnozuje się u suk kastrowanych** niż nienarzuconych.
Objawy – różnorodne, zależne od metabolizmu
Nie ma jednego patognomonicznego objawu. Weterynarz zwraca uwagę na **kombinację objawów**:
- Leniwość, obtarłość (70% przypadków)
- Wypadanie włosów (65%)
- Przytylanie/otylosc (60%)
- Sucha sierść, nadmierne lanie (60%)
- Przerostowe zabarwienie skóry (25%)
- Nietolerancja zimna (15%)
- Bradykardia (10%)
- Wysoki cholesterol (80%!)
- Anemia (50%)
Diagnostyka laboratoryjna
- Podstawowy T4 (Total T4) – pierwszy test screeningowy.
- Podstawowy T3 – mniej czuły, T3 często w normie mimo choroby.
- Free T4 metodą dializy równowagi – najbardziej precyzyjny, mierzony wolny T4.
- TSH – podwyższony TSH przy niskim T4/T3 potwierdza niedoczynność pierwotną.
- Test stymulacji TSH – wstrzykuje TSH, po 6h mierzy T4; wzrost wyklucza chorobę.
Kompleksowa interpretacja wyników przez weterynarza jest kluczowa.