Jeśli pies kichaje kilka dni po odbiorze z hotelu dla zwierząt, najprawdopodobniej **zarażył się infekcją górnych dróg oddechowych** od innego psa. Potocznie nazywa się to „kaszlem szwirowym” (kennel cough), niezależnie od konkretnego patogenu. Niektóre formy mogą skomplikować się zapaleniem płuc.
Główne czynniki etiologiczne kaszlu szwirowego
Paragrypa psów (Canine Parainfluenza)
Wirus objęty szczepionką DHLPP. Powoduje łagodne zapalenie dróg oddechowych, jest wysoce zaraźliwy. Objawy: kichanie, kaszel.
Adenowirus typu 2 (CAV-2)
Częsty czynnik kaszlu szwirowego, również w szczepionce. Szczepienie **nie chroni przed infekcją**, ale łagodzi przebieg. Objawy: suchy, paroksystyczny kaszel, wypływ z nosa, rinitis, czasem zapalenie spojówek.
Bordetella bronchiseptica
Najbardziej znany czynnik. Objaw Główny: **suchy, głośny kaszel** (przypomina ludzki kaszel kawowy). Pies jest aktywny, apetyt zachowany, bez gorączki. Szczepionka chroni 10–12 miesięcy, nie gwarantuje 100% ochrony.
Streptokoki (Streptococcus spp.)
Bolesność, gorączka, apatia, kaszel, zapalenie mandelowatków. Poważniejsze, u szczeniaków i seniorów wymaga weterynarza. Może doprowadzić do zapalenia płuc.
Zapalenie płuc (pneumonia) – powikłanie
Jeśli kaszel szwirowy przejdzie w zapalenie płuc: gorączka, apatia, utrata apetytu, duszności. Często towarzyszy zapalenie oskrzeli.
Co robić?
- Izoluj psa od innych zwierząt.
- Skontaktuj się z weterynarzem – może przepisać antybiotyk, lek na kaszel, przeciwwymiotne.
- Zapewnij ciepło, ciszę, nawadnianie.
- Obserwuj: jeśli pojawią się gorączka, duszności, sinienie języka – to stan nagły.
Regularne szczepienia (DHLPP, Bordetella) zmniejszają ryzyko i ciężkość przebiegu.