Erlichiozę psą nazywano „tyfusem psim”. Uwidoczniła się w wojnie wietnamskiej, gdy owczarki niemieckie i dobermany zachorowały. Choroba nie jest uważana za śmiertelną, ale w zaawansowanych przypadkach powoduje niewydolność szpiku kostnego.
Identyfikacja
Przyczyna: kleszcz przenoszący bakterie Ehrlichia. W stadium przewlekłym choroba może nawracać w stresie lub innej chorobie.
Stadium ostre (7–21 dni po zarażeniu, do miesiąca)
Anemia, gorączka, depresja, strata apetytu, duszności, bóle stawów, powiększenie śledziony, wątroby i węzłów chłonnych.
Stadium podkliniczne (spoczynkowe)
Tylko lekka anemia. Może trwać miesiącami lub latami – pies często sam się wylecza.
Stadium przewlekłe
Krwawienia, stan zapalny oka, obrzęki tylnych nóg, objawy neurologiczne, spadek krwinek.
Wspólne objawy laboratoryjne (wszystkie stadium)
Spadek płytek krwi, zmiany białek, utrata wagi, ogólna anemia.