Gruźlica, niekiedy kontrolowana antybiotykami, wraca z odpornością na leki. Niezwykła: łatwo przekazuje się między ludźmi a zwierzętami. U psów rzadka, ale katastrofalna. Trudna do diagnozy, bez skutecznego leczenia, grozi zarażeniem rodziny (szczególnie dzieci).
Infekcja gruźlicą u psów
Podobna do ludzkiej. Psy wrażliwe na ten sam patogen co ludzie. Zarażają się nawzajem. Najczęściej psy 1–5 lat, też starzy. Głównie choroba płuc, bywa też jelit.
Drogi zarażenia
Bardzo zakaźna, przez powietrze (kaszel). Pies może się zainfekować pijąc mleko od chorej krowy (szczep bovine). Odporni na szczep drób. Najczęściej zarażają się od ludzi i przekazują dalej. Dzieci najbardziej wrażliwe. Jeśli Ty lub ktoś z domu ma gruźlicę – ostrożność w kontakcie z psem.
Objawy
Pies może wyglądać zdrowo. Objawy ogólne: kaszel, apatia, utrata wagi, wymioty, biegunka, polipsie/poliuria, odwodnienie, żółtaczka.
Diagnoza
Trudna. Test skórny (Mantoux) – niedokładny przy ropnicy, zaawansowanej gruźlicy. Inne testy: morfologia (leukocytoza), profil biochemiczny, upiew wykrztuszu. Rentgen klatki (zapalenie płuc), ale gruźlica nie widać na RTG. Biopsja płuca – pewna diagnoza, ale ryzykowna, w znieczuleniu. Większość przypadków diagnozowana pośmiertem.
Leczenie
Długoterminowa antybiotyko-terapia. Sukces nie gwarantowany, toksyczność, niezalecane. Ze względu na ryzyko zarażenia rodziny – większość chorych psów uśmierca się.