Anatomia i funkcja rurów łzowych
Rury łzowe psa to małe otwory (punkta) na górnej i dolnej powiece, które odprowadzają łzy do worka zbierającego pod skórą pod oczami. Następnie cienka rurka prowadzi płyn do nosa. Prawidłowy odpływ łz jest niezbędny do zdrowia oczu i wilgotności nosa. Gdy rury są zatkane, łzy spływają po twarzy. Zatkane rury łatwo infekcją i obrzękiem, co może doprowadzić do poważnych uszkodzeń oka.
Znaczenie problemu
Zatkane rury łzowe występują u psów wszystkich ras, ale są szczególnie częste u ras małych. U nawet 20% małych psów przyrodzone występują częściowe lub pełne zatkanie dolnych rur łzowych, a leczenie przez całe życie może być kosztowne. Łzy chronią oko przed zanieczyszczeniami i utrzymują wilgoć. Zaburzenia tego procesu prowadzą do problemów ze wzrokiem, a w skrajnych przypadkach konieczna jest operacja zapobiegająca ślepotie.
Objawy
Początkowo jedynym objawem może być nadmierne łzawienie lub jego całkowite ustąpienie. Pod okiem pojawia się brązowy lub różowy nalot. Po kilku dniach rura puchnie i czerwienieje – to zazwyczaj rozwijająca się infekcja. Narastający obrzęk ściska tkanki okozne. Bez leczenia może dojść do wypadania trzeciej powieki (tzw. wiśnia), widocznej jako duży, czerwony puchlina.
Przyczyny
Przyczyn jest wiele: uwarunkowania genetyczne (rasy z predyspozycją), zakręcone do wewnątrz powieki, drażnienia alergiczne, włosy lub ciała obce w rurze, powikłania po wcześniejszych infekcjach oczu, stan zapalny rur łzowych, zgięcia rur odprowadzających w nosie.
Leczenie
Zależy od przyczyny. Przy infekcji – antybiotyki i płyny do płukania oczu zazwyczaj wystarczą. Przy alergii – eliminacja alergena i leki przeciwzapalne. Higiena i pielęgnacja są kluczowe. Weterynarz może wykonać płukanie rur łzowych. W ciężkich przypadkach konieczna operacja rozszerzająca lub otwierająca rury.
Ostrzeżenie
ASPCA ostrzega: nieleczone infekcje oczu i zatkane rury łzowe mogą spowodować trwałe uszkodzenia wzroku lub ślepotę. Mniejsze rasy są bardziej wrażliwe. Objawy nigdy nie należy bagatelizować. Cieplne kompresy mogą pomóc, ale przy ustalonych objawach konieczna jest wizyta u weterynarza.