Acepromazyna – sedatywna dla psów z lękiem na burze, fajerwerki, podróże. Choroba lokomocyjna też. W połączeniu z opioidami pomaga w rekonwalescencji po operacjach, stosowana przed zabiegami by ułatwić pracę weterynarzowi bez stresu dla psa.
Dawkowanie ogólne
Standard: 0,25–1 mg na funt masy ciała (0,5–2,2 mg/kg). Np. pies 18 kg (40 lbs) – min 10 mg; pies 45 kg (100 lbs) – 25 mg. Tabletki 10 mg i 25 mg, z łamaneczkami na ćwiartki.
Czas działania
Minimalna dawka 45–60 min przed stresem. Działa po 20–30 min, sedacja kilka godzin, lek w organizmie do 3 tygodni.
Efekty
Prawidłowa dawka: uspokojenie, senność, brak koordynacji (pilnować psa). Obrazowe: opuchlina trzeciej powieki, różowe zabarwienie moczu. Przedawkowanie trudne – wysokie dawki dają 12h snu. Ale możliwe niebezpieczne: hipotonia, blade dziąsła, senność, bradykardia, padaczka. Podejrzenie – natychmiast do weterynarza (leczenie objawów do metabolizmu przez wątrobę).
Uwagi
Pierwszy raz – najniższa dawka. Obserwuj. Jeśli po operacji i chronicznie – wątropa przyzwyczaja się, usuwa lek szybciej – dawkę trzeba zwiększać. Po przerwie – znowu od najniższej dawki (nieuzależniające).
Ostrzeżenie
Niektóre rasy reagują gorzej. Boksersy: silne reakcje na małe dawki (bradykardia, hipotonia). Weterynarze używają acepromazyny z atropiną u wrażliwych ras. Teriery: szybszy metabolizm, oporność. Psy agresywne: nieprzewidywalne – sedacja przełamywana przez adrenalinę. Nie pozwalaj dzieciom drażnić sedowanego psa.