Rosnące niepokojenie skutkami szczepień dla ludzi i zwierząt. Szczepienie przeciw wściekliznie (wymagane prawnie) pod lupą z powodu badań o potencjalnie śmiertelnych skutkach ubocznych. Najlepsze co może zrobić właściciel: wykształcić się o skutkach i informować weterynarza.
Fakty
Szczepienie wścieklizny wymagane w USA. Jedyny typ obligatoryjny. Cel: ochrona ludzi. Skoro psy szczepione, mało szans na kontakt z wściekłym psem. Ale dziko żyjące (jeż, ssaki) mogą zarazić psa. Częstotliwość zależy od stanu: 1–3 lata.
Teorie/Spekulacje
Przeciwnicy: ryzyko reakcji u psa > ryzyko wścieklizny. Niektórzy: zakaz szczepionki. Inni: kompromis – limit szczepień w życiu. Rabieschallengefund.org: dowody kliniczne, że szczepienie co 3 lata niepotrzebne, bo immunność trwa 7 lat. Wścieklizna ma najwięcej skutków ubocznych spośród szczepionek.
Reakcje natychmiastowe
Łagodne częste, w miejscu wstrzyknięcia: obrzęk, świąd, zaczerwienienie (typowe dla każdej strzału). Lekka gorączka. Poważna: reakcja alergiczna – śmiertelna. Objawy: wymioty, duszności, łzawienie, obrzęk twarzy.
Reakcje opóźnione
Po dniach/tygodniach. Fizyczne: problemy skórne, słabość mięśni, padaczki, alergie, problemy trawienne. Behawioralne: lęk rozdzieleniowy, obsesje (oblijanie łap), agresja, automutilacja, jedzenie ciał obcych (drewno, ziemia, kamienie). Choroby autoimmunologiczne: UK nerwowego, skóra, oczy, wątroba, nerki, krwinki, szpik. Poliartrytis – ciężkie zapalenie stawów.
Prewencja/Rozwiązanie
Mając na uwadze reakcje, trudno nie obawa się szczepionki. Ale pomijanie grozi konsekwencjom: wścieklizna u psa, mandaty. Najlepsze: rozmowa z weterynarzem o obawach, natychmiastowe zgłaszanie podejrzanych reakcji.