Uraz więzadła krzyżowego to jedna z najczęstszych kontuzji kolana psa. Udowa (kość biodrowa), piszczel (kość goleniowa) i kostka udowa trzymane razem dwoma więzadłami krzyżowymi, które zapobiegają tarciu końcówek kości.
Pęknięcie więzadła krzyżowego przedniego (ACL)
Pęknięcie/zerwanie przedniego więzadła (ACL) osłabia staw, pozwala na tarcie udowej i piszczela. Zazwyczaj przy gwałtownej zwrocie, skręceniu tylnej nogi. Przyczyna: poślizg na lodzie/wodzie, wypadkol, gwałtowny zwrot w biegu.
Objawy i diagnoza
Gwałtowna kulawizna, obrzęk. Pies trzyma nogę lub minimalnie obciąża. Nieleczone: degeneracja chrzęstki, zapalenie stawów, trwała kulawizna. Diagnoza: badanie fizykalne (manipulacja stawu) lub RTG kolana.
Leczenie operacyjne
Pełne pęknięcie – operacja konieczna, zwłaszcza u dużych psów. Więzadło naprawiane lub rekonstrowane. Po operacji: całkowita immobilizacja 2 tygodnie. Gdy pies dotknie łapą podłogi – spacer na smyczy by ograniczyć ruch. Minimum 4–6 tygodni rekonwalescencji. Zapobiega ponownemu uszkodzeniu.
Inne leczenie
Jeśli niepełne pęknięcie, pies starszy lub choroby hamujące gojenie: ograniczenie ruchu 2–3 miesiące + NLPZ (etodolak, meloksykam, buforowana aspiryna). Suplementy: glukozamina i chondroityna (np. Cosequin). Otyłość – dieta redukcyjna.
Czynniki ryzyka
Otyłość zwiększa ryzyko. Rasy narażone: labrador, rottweiler, nowfundlandczyk, bichon frise, bernardyn. Małe psy z luksacją kostki (wysunięciem stawu) – wyższe ryzyko.
Rozważania
Przewlekłe uszkodzenie może rozwijać się latami przez stały stres na więzadle (otyłość). Rzadko: choroba autoimmunologiczna. Pies z pęknięciem w jednym kolanie może pęknąć drugie.