Leczenie biegunki u szczeniaków – przyczyny i protokoły

Kiedy do weterynarza?

Biegunka u szczeniaka to częsta sprawa: nowa karmika, stres, emocje, pasożyty. Jeśli trwa i pies nie kontroluje wypróżniania – pilnie do weterynarza. Szczeniak szybko odwodnieje, a zaniedbanie niszczy odporność. Przynieś próbkę kału – weterynarz sprawdzi kokcydie, lamblie. Lżejsze przyczyny: stres, grypa, nowa karmica.

Kokcydioza

Suki często noszą kokcydie w kale, szczeniaki się zarażają. Leki: sulfadimetoksyna, trimetoprim-sulfadiazyna – hamują rozmnażanie. Leczenie 1–3 tygodnie – leki zatrzymują mnożenie, odporność psa usuwa pasożytów.

Lamblioza (giardioza)

Także jednokomórkowce w jelitach. Metronidazol + fenbendazol + kąpiele i dezynfekcja (łatwa reinfekcja). Metronidazol nie zawsze w 100% skuteczny, może szkodzić wątrobie. Dylemat: leczyć czy nie, bo lamblia bywa w kale bez objawów. Często leczy profilaktycznie – lamblia przenosi się na ludzi.

Nicienie

Najczęstsze pasożyty psów/kotów w Ameryce Północnej. Przenoszą się na ludzi. Leki doustne (Heartgard Plus, Interceptor, Sentinel, Advantage Multi) skuteczne. Profilaktyka: odrobaczanie w 2, 4, 6, 8 tyg. życia, potem miesięcznie na robaki serca/jelitowe.

Infekcje wirusowe (parwowirus, zębiec)

Szczeniaki bez pełnych szczepień. Leczenie: płyny dożylne (odwodnienie) + antybiotyki (profilaktyka nadinfekcji bakteryjnych).

Nietolerancja pokarmowa

Wrodzona wrażliwość. Test eliminacyjny: po kolei wykluczaj i reintrodukuj składniki. Znaleziony alergen – usuń na zawsze.