Boraks – niepozorny związek, historycznie do pieluch i prania; bezwonny proszek szybko się rozpuszcza, miękczy wodę, usuwa plamy i zapachy. Ostatnio znaleziono nowe zastosowanie: leczenie ropy. Ropa = choroba skórna od nadmiernego rozmnażania roztócz. Normalnie roztocza w workach włosowych bez problemów, ale po zaburzeniu równowagi – gwałtowny wzrost populacji -> poważne problemy skórne. Wiele leczeń nieskuteczne i drogie. Nie boraks.
Leczenie
Rozwór: wiadro 5 galonów (ok. 19 l) ciepłej wody + boraks (do nasycenia – gdy przestaje się rozpuszczać, osiada na dnie). + 200 ml 3% nadtlenku wodoru. Oddzielnie: gęsta pasta z boraksu i nadtlenku (miska, widelec).
Aplikacja
Po kąpieli szamponem medykamentoznym, przepłukaniu, osuszeniu ręcznikiem – roztwór boraksem dużej gąbką. Całe ciało, zwłaszcza między palcami i w zagłębieniach skóry. Kilkukrotnie zamocz. Potem pasta wmasowana w sierść. Nie płukać, nie suszyć – naturalne schnięcie.
Profilaktyka
Ten sam nasycony roztwór do czyszczenia podłóg. Zabawki i posłucha – pranie w gorącej wodzie z mocnym proszkiem i boraksem, suszenie w suszarce – prewencja re-infekcji.
Efekty
Boraks toksyczny dla żywych roztócz. Nadtlenek otwiera pory skóry -> boraks penetruje, niszczy jaja pod naskórkiem. Pełne wyleczenie: powtórzyć co tydzień przez do 2 miesięcy, bo jaja głęboko – trzeba poczekać na wylęgnięcie i zabić dorosłe formy.
Ostrzeżenie
Nie mylić boraksu z kwasem borowym! Boraks bezpieczny dla zwierząt, kwas borowy toksyczny. Nie zamienne. Przy każdym leczeniu ropy bądź gotowy na nawroty – niektóre rasy genetycznie predysponowane. Boraks może w pełni wyleczyć, ale potrzebuje czasu.