Zaparcia u szczeniaków mogą mieć przyczyny: nieodpowiednia dieta, za mała ilość wody, brak ruchu, leki, zatkanka jelitowa, kłębki włosowe lub zmatowienie sierści wokół odbytu. Jednorazowe zaparcia reagujące na leczenie domowe nie są przyczyną do niepokoju. Częste napady lub zaparcia z bólem, odwodnieniem lub dziwnym zachowaniem wymagają wizyty u weterynarza.
Potrzebne rzeczy
- Woda
- Błonnik
- Oliwa z oliwek
- Nożyczki
Instrukcje krok po kroku
- Zachęcaj do picia wody – kluczowe dla nawadniania i perystaltyki. Jeśli szczeniak jest karmiony butelką – rozrzedź zastępnik mleka wodą. Jeśli je stałe pokarmy – dodaj trochę ciepłej wody do jedzenia.
- Stymuluj jelita bardzo młodego szczeniaka (do 4 tyg.) – delikatnie przetrzyj odbyt ciepłą chusteczką.
- Dodaj 1 łyżeczkę błonnika do jedzenia (jeśli szczeniak je stałe pokarmy). Dobre źródła: konserwowy dynia (tylko czysta dynia, nie nadzienie do placek) i otrąb owsianych.
- Dodaj 1 łyżeczkę oliwy z oliwek do jedzenia – smaruje stolcę i ułatwia wypróżnienie.
- Podaj mleko krowie (tylko raz, w wyjątkowych przypadkach, bo szczeniaki nie znoszą laktozy – spowoduje biegunkę). Do 3 msc. lub 10 kg – 1/8 szklanki; powyżej – 1/4 szklanki.
- Sprawdź sierść wokół odbytu – jeśli zmatowiona i blokuje otwór, ostrożnie przyetnij.
- Długowłosym szczeniakom – lek na kłębki włosowe (dostępny bez recepty, dawkowanie wg wagi). Częste lizanie prowadzi do połykania włosów.
- Zachęcaj do ruchu – zabawa w ciąganie, aport, gonię – stymuluje jelita.
- Wizyta u weterynarza jeśli żaden sposób nie pomaga. U młodych szczeniaków zaparcie trwające >3 dni = pilna wizyta. Długotrwałe zaparcie jest niebezpieczne.