Mniej znana niż cukrzyca cukrzycowa, cukrzyca niesłodka (diabetes insipidus) – zwana przez dr Susan Thorpe-Vargas „drugą cukrzycą” – może wystąpić u psów każdego wieku, płci i rasy. Jest niebezpieczna, bo objawy łatwo przeoczyć, a odwodnienie może nastąpić w 4–6 godzin. Rozróżnia dwa typy:
- Centralna (wazopresyna-wrażliwa): deficyt hormonu antydiuretycznego (ADH) → zaburzenie gospodarki wodnej, niezdolność koncentrowania moczu.
- Nerkowa (wazopresyna-odporna): nerki nie reagują na ADH, mimo że jest go wystarczająco.
Oba typy dają te same objawy.
Polidipsja (skrajne pragnienie)
Ze względu na poliurię i odwodnienie pies pije nienasycenie – z kranu, z miski toaletowej, z kałuż. Jeśli pies pije >100 ml/dobę – jest to nieprawidłowe. Nigdy nie ograniczaj dostępu do wody. Po wdrożeniu leczenia i ustabilizowaniu organizmu pragnienie ustępuje. Polidipsja występuje przy wielu chorobach – konieczne dogłębne badania u weterynarza.
Poliuria (wielomocz)
Nadmiarowa ilość moczu – skutek polidipsji. Może pozostać niezauważona, jeśli pies żyje na dworze lub ma klapkę. W domu: częstsze prośby o wyjście, nieczystości. Tak jak polidipsja – objaw niecharakterystyczny, wymaga diagnostyki.
Zaburzenia elektrolitowe
Elektrolity (sól w płynach, tkankach, krwi) kluczowe dla koordynacji mięśni, gospodarki wodnej, nerwów i serca. Przy poliurii pies traci elektrolity z moczem. Objawy: wzmożone pragnienie, lenistwo, senność, niespokój, dolegliwości jelitowe, oliguria (zmniejszone oddawanie moczu), takikardia.
Odwodnienie
Stan zagrażający życiu. Objawy: wgłębione oczy, suche i lepkie dziąsła, gęsta ślina, apatia, depresja, utrata elastyczności skóry, takikardia.
Inne objawy
Dezorientacja, brak koordynacji, chodzenie na chwyt, stupor, padaczka. Mogą wskazywać na wiele schorzeń – konieczna diagnostyka weterynaryjna. Badania potwierdzą: niski poziom ADH i niską gęstość właściwą moczu (wysoka zawartość wody).