Szkielet psa, jak każdego ssaka, pełni funkcje ochronną (układ nerwowy, narządy), nośną (punkt przyczepienia mięśni) i locomotoryczną. Zapewnia też magazynowanie minerałów (wapń, fosfor) i krwiotwórstwo w szpiku. Budowa ogólna jest zachowana u wszystkich ssaków – różnice to wielkość, kształt i proporcje, a nie liczba kości.
Psy jako zwierzęta kręgowce
Psy, podobnie jak ludzie, należą do kręgowców. Ich ciało zbudowane jest wokół kręgosłupa, który chroni rdzeń kręgowy – centralny układ nerwowy sterujący wszystkimi funkcjami życiowymi.
Liczba kości – stała, z wyjątkami
Średnio 319 kości – tak samo u pomerańczyka i doga niemieckiego. Różnice rasowe to wielkość, długość, kształt kości (najbardziej w czaszce), a nie ich liczba. Wyjątki: ucisk ogona (usunięcie kręgów ogonowych), amputacja kończyny, wady wrodzone.
Trzy główne sekcje szkieletu
- Szkielet kończynowy (appendicular): kości przednich i tylnych kończyn z pasami barkowym i miednicznym.
- Szkielet osiowy (axial): czaszka, kręgosłup (szyjny, grzbietowy, krzyżowy, ogonowy), żebra, mostek.
- Szkielet owisłowy (visceral): małe kości – kostki ucha środkowego (młot, kowadło, stętek).
Budowa mikroskopijna kości
- Nakrętkówka (periost): błona owiewająca kość, bogato uinna i innervowana – ból złamania.
- Kość kompaktowa (kortykalna): twarda, gęsta warstwa zewnętrzna – siła.
- Kość pękana (spongioza): wnętrze, struktura wrzeciona/piankowa – amortyzacja, lekkość, siła.
- Szpik kostny: w jamie szpikowej – tłuszczowy (żółty) i czerwony (krwiotwórczy – głównie w kościach płaskich i długich).
Predyspozycje rasowe do chorób szkieletu
- Panosteitis (wykrzepienie szpikowe): duże, szybko rosnące rasy (dog, rotweiler, labrador) – stan zapalny kości długich, ślepa claudykacja, samoodlimająca, bolesna.
- Dysplazja stawu biodrowego: duże, ciężkie rasy + rasy z długim grzbietem (teckel, basset) – luźność stawu, artroza.
- Osteochondroza (OCD): pęknięcie chrzęstki u szczeniąt dużych ras – bark, skok, łokcie.
- Wady kręgosłupa: hemivertebrae (półkręgi) u buldogów, mopsów – kompresja rdzenia.
Wniosek: Znajomość anatomii pomaga zrozumieć choroby, unikać przeciążeń u szczeniąt, dobrać odpowiedni ruch i dietę wspierającą kości (wapń:fosfor 1,2–1,4:1, wit. D3, K2).