Łuszczyca u psów (psoriasis-like dermatosis) to rzadka choroba autoimmunologiczna/skórna dająca suchą, łuszczącą się skórę w postaci różowych, czerwonych lub srebrzystych plam z łuszką. Często surowa, wręczowa. Wymaga diagnostyki różnicowej z grzybicą, ropnicą, alergią, seboroą.
Kroki diagnostyczne i terapeutyczne
1. Eliminacja alergenów pokarmowych
Proces eliminacji: nowa karmia (hydrozałażata lub nowy białko) przez 8–12 tygodni. Bez przysmaków, stołówki. Obserwuj poprawę.
2. Eliminacja alergenów kontaktowych/środowiskowych
Nowy szampon, środek na pchły, rośliny w ogrodzie, dywan, proszek do prania, koce. Usuń co nowego.
3. Nawilżanie i ochrona bariery
Emolienty weterynaryjne (ceramidy, fitosphingozyny, urea, aloes, panthenol) – na mokrą skórę po kąpieli. Zapobiegają pękaniu, świądowi, infekcji wtórnej. Zatrzymaj drapanie (komin, odzież ochronna).
4. Smół węglowa (coal tar)
Stare, sprawdzone środko: hamuje nadmierną keratinizację, działa przeciwzapalnie, przeciwsiewnie. Dostępne w szamponach, maściach, płynach (np. dla ludzi – Alphosyl, Polytar – ale TYLKO po konsultacji z weterynarzem, bo psia skóra inna). U psów: preparaty weterynaryjne z additions of coal tar.
5. Siarka (sulfur)
Kąpiele siarkowe (balneologia) – działają keratolitycznie, przeciwsiewnie, przeciwbakteryjnie. Dostępne w centrach rehabilitacji zwierząt / niektórych gabinetach. Skuteczne przy seboroei i łuszczycy.
6. Weterynarz – gdy domowe sposoby nie działają
Jeśli zmiany się rozszerzają, pojawia się infekcja (gnoj, gorączka), pies męczy się silnym świądem – wizyta konieczna. Leki systemowe: kortykosteroidy (krótko), cyklośporyna, retinoidy (acytretyna – rzadko), biologiczne (nowości). Biopsja skóry potwierdza diagnozę.
Uwaga: Łuszczyca u psów rzadka, często pomyłkowo diagnozowana. Prawdziwa łuszczyca to choroba autoimmunologiczna – wymaga leczenia systemowego i dożywotniej kontroli.