Oba gatunki to wszystkojadki, ale ich układy trawienne przetwarzają węglowodany inaczej.
Psy mają krótszy układ trawienny i bardziej kwasowe żołądko, co sprzyja efektywnemu trawieniu białka zwierzęcego. Produkują też amylazę – enzym rozkładający węglowodany, co pozwala im szybko wchłaniać i magazynować glikogen. To wspiera gwałtowne wyrzuty energii do biegania i zabawy.
Ludzie mają dłuższy układ trawienny i produkują mniej amylazy w stosunku do masy ciała. Trawimy i wchłaniamy węglowodany wolniej, a nasze zapasy glikogenu w mięśniach i wątrobie są ograniczone – dlatego musimy jeść częściej, by utrzymać energię.
Psy lepiej tolerują wyższe dawki błonnika bez nadmiernych gazów i puchnięcia. Te różnice oznaczają, że choć obie gatunki jeść węglowodany, nie przetwarzają ich identycznie.