„Niepełnosprawność” to szeroki wachlarz potrzeb. Psy asystujące są trenowane do konkretnych zadań, by pomagać żyć niezależniej i pełniej uczestniczyć w życiu społecznym.
Mobilność
Wsparcie chodu: Stabilizacja, równowaga.
Przynoszenie przedmiotów: Upuszczone rzeczy, otwieranie drzwi, przynoszenie leków.
Pomoc w przesiadaniu: Z wózka na łóżko/powierzchnię.
Wzrok
Przewodnictwo niewidomych: Pies przewodnik nawiguje, ostrzega o przeszkodach, daje wsparcie emocjonalne.
Ostrzeganie o zagrożeniach: Światła, pojazdy.
Słuch
Sygnał dźwięków: Pies sygnałowy: alarmy, dzwonki, nadjeżdżające pojazdy.
Towarzysztwo: Pociecha dla izolowanych przez utratę słuchu.
Niepełnosprawności poznawcze i emocjonalne
Stabilizacja i pociecha: Obecność uspokajająca przy lęku, PTSD, autyzmie.
Zapobieganie autodestrukcji: Odciąganie uwagi, bezpieczeństwo przy samouszkodzeniach.
Faworyzowanie interakcji społecznych: Katalizator relacji.
Inne korzyści
Większa niezależność: Umożliwienie aktywności niemożliwych bez psa.
Lepsza jakość życia: Mniej stresu, lepsze funkcjonowanie fizyczne, towarzysztwo.
Większe bezpieczeństwo: Zapobieganie upadkom/urazom przez wsparcie i ostrzeżenia.
Nie każdy niepełnosprawny potrzebuje/chce psa asystującego. Trening i przełożenie są wysoce indywidualne, oparte na konkretnych potrzebach.