Oto wskazówki, by odróżnić smutny pies od spokojnego:
Język ciała:
Spokojny pies często ma zrelaksowaną postawę: leży z wyciągniętymi nogami, siedzi z głową na łapach lub stoi z ogonem w naturalnej pozycji. Smutny pies może mieć zgarbiłą postawę, z głową opuszczoną i ogonem schowanym między nogami. Uszy mogą być przyłożone do głowy.
Mimika twarzy:
Spokojny pies ma zrelaksowaną mimikę, otwarte oczy i zamknięte usta. Smutny pies może wyglądać smutno lub żałobnie, z półzamkniętymi oczami i lekko otwartymi ustami. Brwi mogą być zmrużone, uszy przyłożone.
Poziom aktywności:
Spokojny pies jest zadowolony, by odpoczywać w jednym miejscu. Smutny pies może być mniej aktywny niż zwykle, więcej spać lub leżeć. Może też nie pokazywać zainteresowania czynnościami, które zwykle lubi, np. zabawą czy jedzeniem.
Wokalizacja:
Spokojny pies zazwyczaj wydaje dźwięki tylko z powodu, np. szczeka na kogoś przy drzwiach. Smutny pies może winsczeć lub szczekać częściej, wyrażając smutek lub frustrację.
Apetyt:
Spokojny pies ma regularny apetyt. Smutny pies może stracić apetyt lub jeść małe porcje.
Interakcja z innymi:
Spokojny pies jest zazwyczaj towarzyski i przyjazny, lubi interakcje z ludźmi i zwierzętami. Smutny pies może być mniej społeczny, unikać kontaktów.
Ważne: psy mogą okazować różne zachowania, gdy są smutne, dlatego patrz na ogólny obraz zachowania. Jeśli martwisz się, że pies jest smutny, skonsultuj się z weterynarzem.