Czynniki decydujące o wyborze podłogi
Wybierając podłogę do zwierzyńca, należy wziąć pod uwagę: lokalizację (wnętrze/zewnątrz), liczbę psów, intensywność użytkowania, sposób czyszczenia, koszt i estetykę. Po przeanalizowaniu tych aspektów łatwiej dobrać optymalne rozwiązanie.
Trawa i ziemia
Naturalne podłoże, które często już posiadamy. Jest bezpieczne, ale trawa zużywa się, żółknie od moczu, a goła ziemia zamienia się w błoto przy deszczu.
Żwir
Łatwy do czyszczenia, mocz drenażuje się, co minimalizuje zapachy. Wymaga okresowego uzupełniania. Psy z wrażliwymi łapkami mogą nie chcieć na nim chodzić (choć zazwyczaj się przyzwyczajają). Niekomfortowe do leżania, upala się na słońcu. Szczenięta i niektóre dorośli psy mogą połykać kamyki – to niebezpieczne. Koszt zależy od rodzaju i ilości żwiru.
Beton
Często dostępny gotowy. Łatwy w utrzymaniu, ale musi być dobrze zaimpregnowany, by nie wchłaniał moczu i nie smrodził. Twardy i zimny – pies potrzebuje legowiska z pościelą.
Systemy modułowe (kennel decking)
Gotowe panele układane jak podłoga laminatowa. Wyglądają estetycznie, mogą być przenośne, znacznie wygodniejsze dla psa niż beton. Układa się na każdym drenażującym podłożu (żwir, ziemia). Łatwe w czyszczeniu, choć odchody mogą zagłuszać się między listwami – rozwiązuje to pryskanie wodą.
Łączone maty gumowe (stall/gym mats)
Kafelki gumowe zaczepiane jak puzzle. Najwygodniejsze do biegania i leżania – amortyzują i dają podparcie. Łatwe do mycia. Wymagają podłoża drenażującego (żwir, piasek). Droższe od paneli modułowych.