Twardość drewna
Pazury psów rozwalają miękkie gatunki: brzoza, cedr, sosna, sekwoja, jodła, modrzew. Celuj w twarde: dąb, wiśnia, klon, orzech, wiąz, balsa, mahoń, platan. Lepiej odolają na rysy i wgniecenia, przychodzą w różnych odcieniach i włóknach – nie rezygnujesz z estetyki. Pamiętaj: nawet najtwardsze drewno ulega zużyciu w czasie.
Odcień lakieru
Jasne lakiery najlepiej maskują rysy i ślady – ciemne lakiery je podkreślają. Idealnie: najbardziej naturalne drewno, z naturą wykończeniem (pre-pitted/stained). Rysy się maskują, wtopiając w naturalne włókna i gałązki, dając rystyczny klimat. Niektóre drewna (klon) nie da się bejcować.
Wymiary desek
Węższe deski dają tradycyjny wygląd, szersze mają więcej włókien i lepiej maskują rysy. Standard: 2,5–7 cali szerokości. Szersze (droższe) wytrzymają więcej i przetrwają dłużej. Unikaj paneli laminatowych z drewna prostopadłych włókien (jak kafelki) – rysy na kilku płytach są bardzo widoczne.
Konserwacja
Sierść i kurz łatwo zamiatać z powierzchni, ale trudno usunąć z rowków i rys. Najprościej: tnij pazury psu krótko. Głośne klikanie pazurami o parkiet = znak, że trzeba ciąć, by nie drapały drewno. Rozważ dywaniki/maty w strefach dużego ruchu (przy drzwiach) – hamują zużycie.
Zalety
Parkiet – naturalny, całoroczny izolator – łatwiejszy do sprzątania po nietrenowanym psie. Nie trzyma pchów i roztoczy jak dywan. Chroni psa przed pasożytami i ogranicza ich rozprzestrzenianie przy wielu zwierzętach.