Powrót z pracy i znalezienie resztek drogo stojącego dywanu perskiego to frustrujące, a zaskakująco powszechne doświadczenie wielu właścicieli psów. Gryzienie to normalne zachowanie u szczeniąt i dorosłych psów. Nauka psa o nieodpowiednim gryzieniu jest kluczowa dla spokoju właściciela i bezpieczeństwa dywanów.
Instynkt naturalny
Psy poznają świat nosem i pyszczkiem. Gryzienie to narzędzie eksploracji. Pies gryzący dywan może po prostu badać zapachy w dywanie pyszczkiem zamiast nosem. Pies może też gryźć dywan, by utrzymać zęby czyste i szczękę silną. Choć wynika z instynktu, gryzienie dywanów może być destrukcyjne i dlatego musi zostać zniechęcone treningiem.
Zizoluj przyczynę
Eksploracja to jedna przyczyna. Inne to przyczyny fizyczne lub psychiczne. Fizyczne: przycínanie się, problemy z dziąsłami, problemy dietetyczne; gryzienie dywanu daje ulgę w bólu lub głodzie. Psychiczne: nuda, frustracja, lęk rozdzielania. Rozwiązanie przyczyny podstawowej może wyeliminować nieodpowiednie gryzienie.
Zabezpieczanie przed psem/szczeniakiem
Jedna metoda zapobiegania gryzieniu dywanu to zabezpieczenie dywanu, blokując dostęp. Np. zamknij pokoje z dywanem drzwiami lub bramką dla niemowląt. Niestety, blokowanie czasem stymuluje zainteresowanie i może pogorszyć problem. W w pełni dywanowanym domu metoda może być niemożliwa.
Trening
Odzwyczajanie szczeniaka lub dorosłego psa od gryzienia dywanu to nauka o odpowiednim gryzieniu. Trening ten angażuje zabawki do gryzienia. Jedna technika: połóż ulubioną zabawkę do gryzienia obok zegrzyzionego dywanu. Gdy szczeniak/pies podchodzi, by gryźć dywan, powiedz "nie" i skieruj do zabawki. Możesz też użyć odstraszacza smakowego na dywanie. To substancja, którą pies znajduje obrzydliwą, np. gorzkie jabłko. Komercyjne produkty dostępne w sklepach zoologicznych.