Zabawa z nowym szczeniakiem to dobry sposób na wprowadzanie nowych doświadczeń i wychowanie dorosłego, zrównoważonego psa. Ale gdy zabawa zamienia się w dręczenie, efektem może być pies podejrzliwy wobec ludzi i wrogi w kontakcie. Wiedza, gdzie przechodzi granica i co definiuje każdą interakcję, jest tak samo ważna dla dorosłych jak dla dzieci.
Formy dręczenia
Wielu rzeczy kwalifikuje się jako dręczenie szczeniaka. Zabawa, ale nigdy nie pozwolenie mu faktycznie wziąć piłki/zabawki – trzymanie jej nad głową, zmuszanie do skakania, zawsze poza zasięgiem – to dręczenie. Drapanie i bodanie, by pies chrypiał lub walczył o przerwanie dotyku – dręczenie. Obiecanie nagrody i zabieranie jej – też dręczenie, forma, która może cofnąć trening, jeśli pies zrozumie, że nie ma sensu posłuszeństwo, bo i tak nic nie dostanie.
Jak zabawa zamienia się w dręczenie
Zdrowa zabawa łatwo przekracza granicę, zwłaszcza w grach jak ciągnięcie liny czy kostki logiczne. Szczeniaki powinni pracować za rzeczy – muszą nauczyć się, że nic nie jest gratis – ale też, że nagroda przychodzi z wysiłkiem (Dog Star Daily). Aport zamienia się w dręczenie, gdy szczeniak nigdy nie może dotknąć/łapać piłki, a tylko ogląda, jak ludzie rzucają ją sobie.
Rodzaje akceptowalnej zabawy
Zabawiając się, pozwól szczeniakowi wygrać po tym, jak zapracuje na nagrodę. Szczeniak nie ma uwagi ani zdolności planowania jak starszy pies – gry nie powinny trwać za długo. Po 1–2 skokach po zabawkę – rzuć ją szczeniakowi. Szczeniaki budują skojarzenia kształtujące resztę życia. Ludzie powinni być postrzegani jako hojni dawcy nagród, a nie okrutni panowie, którzy przedtrzymują przysmaki i zabawki. Akceptowalna zabawa to taka, której pies nie empfindet jako groźną, straszną czy niewygodną. Granica między dręczeniem a zabawą może się różnić. Odważny szczeniak lubiący chowanego może uwielbiać właściciela, który skacze zza rogów i zaskakuje. Bardziej robaki szczeniak może to znaleźć przerażające.
Skutki dręczenia
Uciążliwe dręczenie może stworzyć szczeniaka – i później dorosłego psa – który widzi ludzi jako wrogich i okrutnych. Pies może zacząć chwiać i gryźć w całości, czując, że musi bronić się przed potworami dzielącymi dom. Alternatywnie pies może stać się pokorny i przerażony, patrzeć z nieufnością na nowych ludzi i rodzinę. Gdy dręczenie i zabawa są mieszane w nieprzewidywalny sposób, pies uczy się, że ludzie są nieprzewidywalni i niegodni zaufania. To może dać psa, który jako dorosły będzie niebezpieczny (ostrzeżenie Bichon Frise Club of America).