Otwórz sekcję ogłoszeń w gazecie, znajdziesz hasła: „szczeniaki rasowe z pedigreem” i „szczeniaki rasowe bez pedigreemu”. Jak wiele reklamowych haseł, te frazy mogą być mylące. American Kennel Club (AKC) był wśród pierwszych rejestrów rasowych wydających dokumenty potwierdzające rasowość. Dziś ok. 10 organizacji wydaje papiery twierdzące, że pies jest rasowy. Niestety, różne wymagania sprawiają, że różnica między papered a non-papered jest mniejsza, niż myślisz.
Co oznaczają papiery
Nie wszystkie organizacje są równe w kwestii papierów rasowych. Np. by uzyskać papiery AKC, hodowca musi wykazać, że OBA rodzice są zarejestrowani w AKC. Papiery AKC wymagają też dowodu, że linia rasowa szczeniaka jest „nieprzerwana” – rodzice, dziadkowie, pradziadkowie zarejestrowani w AKC. Z kolei United Kennel Club (UKC) wydaje papiery każdemu ległowiu, którego hodowca zapłaci opłatę i poda imiona i rasy rodziców.
Kiedy papiery są potrzebne
Papiery konieczne, jeśli chcesz wystawiać psa na wyścigach rasowych (np. agility AKC) lub planujesz hodować szczeniaka z innym papered psem z tej samej organizacji. Np. jeśli samiec maltezy zarejestrowany w Continental Kennel Club (CKC) da szczeniaki z maltezem z AKC, tylko CKC wyda papiery na ległowię (ref. 7 & 8). Bo AKC wydaje papiery tylko gdy OBA rodzice są w AKC.
Czego papiery rasowe NIE potwierdzają
Zależnie od organizacji, papiery mogą wskazywać na genetyczną czystość linii. Co NIE potwierdzają – to zdrowie szczeniaka. Sam AKC wyjaśnia: „AKC nie hoduje ani nie sprzedaje psów, nie może gwarantować jakości ani zdrowia psów w swoim rejestrze”. Oznacza to, że papiery nie gwarantują dobrego hodowli. Wiele chorób psich ma podstawy genetyczne: ropnica (Demodex), dysplazja biodra, ślepotę, stawy. Odpowiedzialni hodowcy testują psy na wady genetyczne PRZED hodowlą. Żaden rejestr ani papiery nie potwierdzą, czy hodowca takie testy wykonał.
Idź poza papiery
Znalezienie zdrowego psa rasy wymaga badań i czasu. Legowię dwojga kuzynów rasowych może mieć papiery, ale też masę problemów genetycznych i behawioralnych. Nie ograniczaj poszukiwań do hodowców z certyfikatami papierowymi. Przede wszystkim: NIGDY nie kupuj szczeniaka bez zobaczenia rodziców. Nie akceptuj wymówek: „rodzice na farmie w górach” czy „na pobliskiej ranchu”. Pytaj o testy genetyczne rodziców i dane kontaktowe do weterynarza hodowcy. Rzetelni hodowcy zadają Tobie tyle pytań, ile Ty im. Bądź gotów poczekać. Dobrze wyhodowane legowię z dwojga zdrowych, rasowych rodziców może wymagać miesięcy oczekiwania – odpowiedzialni hodowcy limitują częstotliwość wiązek suki. Hodowca twierdzący, że ma „wiele ras papered szczeniaków dostępnych od ręki” – to czerwona flaga nieodpowiedzialnych praktyk i niezdrowych legowisk.