Szczekanie to normalna, choć irytująca część komunikacji większości psów. Psy komunikują się ogonem, postawą ciała i głosem. Szczekają, by poinformować o zmianach: gość, potrzeba jedzenia. Psy szczekające na wszystko komunikują alarm, ekscytację lub frustrację. Wiele szczeniaków wyrasta z tendencyjności do szczekania, ale nadmierne szczekanie często wymaga treningu behawioralnego.
Przyczyny szczekania
Niektóre rasy bardziej skłonne do szczekania. Teriery szczekają więcej niż charty. Szczekanie wyzwala stan ekscytacji. Przyczyny: niewłaściwe zamknięcie, dźwięki środowiska, lęk rozdzielania, brak ruchu. Temperament też ma znaczenie. Ciągłe szczekanie to stresujący hałas dla ludzi – trzeba to skorygować.
Radzenie sobie z przyczynami
Najłatwiej: zidentyfikuj i usun przyczynę. Niewłaściwe zamknięcie to częsta przyczyna: krótka smycz, brak schronienia na dviorze, zamknięcie w pokoju, za długi czas w klatce. Nauka właściwego trzymania psa daleko idzie ku wyciszeniu. Więcej ruchu też pomaga rozładować ekscytację wyląganą przez szczekanie.
Trening modyfikacji zachowania
Różne metody: bezpośrednie i pośrednie interwencje. Bezpośrednia: naucz słowo-komendę sygnalizujące przerwanie szczekania. Popularne: „nie”, „cisza”. Mów spokojnie, cicho – krzyk zachęca do szczekania. Wzmocnienie komendy: korekta smyczem lub delikatne zamknięcie pyska i powtórzenie komendy. Pomaga dać psu co innego do zrobienia – np. „siad”. Najlepsze wzmocnienie: nagroda za każde zatrzymanie szczekania po komendzie. Nagrody, powtórzenia, konsekwencja – kluczowe.
Interwencje pośrednie
Gdy pies szczeka gdzie nie możesz bezpośrednio skorygować (za płotem, w innym pokoju): urządzenia wysokich częstotliwości, puszka z monetami. Niezwykłe dźwięki rozpraszają psa na tyle, by wzmocnić komendę przysmakiem. Istnieją drastyczne narzędzia: obojczyki szokowe aktywowane szczekaniem, zabieg usuwania części płyt głosowych – ostatnia deska ratunku.