Wstęp
Szczeniak to ekscytująca, miła dodatek do rodziny, a obserwowanie, jak dorasta i staje się najlepszym przyjacielem, to niesamowite doświadczenie. Szczeniaki wymagają mnóstwa uwagi i cierpliwości – trzeba ich uczyć posłuszeństwa Twoim zasadom. Trening to frajda i czasem stres, ale świadomość co robić ułatwia sprawę. Samce mogą być nieco trudniejsze do treningu przez testosteron, ale możliwe w pełni wytrenowanego, bardzo miłego psa, który dorasta w przyjaciela na całe życie.
Potrzebne rzeczy
- Przysmak
- Klatka
- Materac do klatki lub gruby koc
- Smycz
Instrukcje
-
Znajdź ulubiony przysmak
Jeśli adoptowałeś ze schroniska, mogłeś odwiedzać wielokrotnie i wiedzieć, co lubi. Jeśli od hodowcy – zapytaj go. Albo kup kilka typów, sprawdź, co preferuje. Trzymaj ulubiony typ do pozytywnego wzmocnienia – najskuteczniejsza metoda nauki.
-
Kup klatkę
Trening klatkowy daje psu miejsce, gdzie czuje się bezpiecznie. Przestrzeń od ludzi, gdy nie chce bawić, i zapobiega niszczeniu mienia (gryzienie, kopanie) w nieobecności. Zdecyduj: klatka dorosła (na zawsze) czy mniejsza na szczeniaka z wymianą później. Niektórzy psy czują się bezpieczniej w mniejszych przestrzeniach, gdy są małe. Klatka min. 2x rozmiar psa lub oczekiwanego rozmiaru dorosłego.
-
Wyposaż klatkę
Koc/materac – miękkie miejsce do snu. Możesz dodać poduszki, pluszaki. Unikaj zabawek – mogą stać się nudne, gdy pies się do nich przyzwyczai.
-
Przyzwyczaj do klatki
Ważne, by nauczył się czuć się w niej jak w domu. Zachęcaj do wejścia, chwal za wnętrze. Drzwi otwarte na początku. Schowaj przysmaki wokół klatki, chwal za znalezienie. Zamknij drzwi, karmić przysmakami przez drzwi. Puść do zabawy. Poczekaj, aż sam wróci, zamknij drzwi. Upewnij się, że widzi Cię, ale nie zwracaj uwagi (nie patrz). Puść, poczekaj na powrót. Powtórz. Gdy chętnie zostaje, spróbuj zamknąć drzwi i wyjść z pokoju. Ćwicz kilka razy, wydłużając czas.
-
Nauka toalety
Jeśli pies już potrafi używać chódek, to ułatwi. Wybierz miejsce do potrzeb, połóż chódkę, jeśli dotyczy. Załóż smycz, prowadź do miejsca. Komenda np. „Czy musisz do toalety?”. Pies skojarzy z idzieniem do toalety. Jeśli nie zrobi, wróć do klatki, powtarzaj co godzinę. Gdy zrobi w dobrym miejscu – specjalny przysmak, mnóstwo uwagi i pochwały. Nie rygaj za błędy. Po sukcesie daj wolny czas w ogrodzie. Zbudź się 2–3 razy w nocy, by wyprowadzić. Smycz, wyjście, komenda, czekaj.
-
Krótkie lekcje posłuszeństwa
Wymyśl komendy, np. „siedź”. Mów jasno „Siedź”, czekaj. Jeśli usiadnie – chwal i przysmak. Jeśli nie – delikatne dociśnienie przed ogonem. Jeśli usiądzie – powiedz „Siedź” i daj przysmak. Niektóre komendy trwają dłużej, ale krótkie, zabawne lekcje ułatwiają naukę. Gdy pies nauka się słuchać, łatwiej zatrzymać niechciane zachowania (np. nadmierne szczekanie).
-
Korekta niegrzeczności
Mów „Nie” i przestań bawić się z szczeniakiem. Jeśli nie widziałeś wykroczenia, nie rygaj później. Nigdy nie bij, nie zamykaj w klatce jako kara. Wyraź niezadowolenie znaną komendą i cofnij uwagę. Jeśli pies gryzie – daj alternatywę (grzyz). Jeśli skacze – odwróć się, powiedz „Nie”. Jeśli wskoczy – połóż na podłodze, nie daj uwagi. Gdy uspokoi się – daj uwagę i chwałę.
-
Konsekwencja
Wszyscy w domu reagują tak samo – pies szybciej się uczy. Nigdy nie zachęcaj do czynu, za który rygnałeś. Np. nie pozwalaj na meble raz tak, raz nie – pies nie zrozumie. Proste zasady: co dozwolone, co nie.
-
Dużo ruchu i socjalizacji
Kursy fitness (flyball), zajęcia socjalizacyjne. Weterynarze organizują imprezy szczeniaków – spotkanie rówieśników. Regularne długie spacery. Wyćwiczony pies mniej narażony na problemy niż znudzony.
-
Zabawki w nieobecności
Kongi, które uwalniają jedzenie przy gryzieniu, zachowują psa szczęśliwego w klatce, zapobiegają nudzie i stresowi.