Pomeranian – mały pies, duża osobowość
Pomery (pomeranianie) to mała rasa z regionu Pomorza (dzisiejsza północna Polska). Kiedyś pasły owce, dziś są towarzyszami – od 1888 r. popularne dzięki królowej Wiktorii. Są inteligentne, a nauka kennele przebiega gładko przy odrobinie cierpliwości.
Potrzebne akcesoria
- Klatka / krenel (właściwy rozmiar)
- Koc
- Zabawka dla szczeniaka
- Ostatnio noszony kawałek odzieży (Twój zapach)
Instrukcja krok po kroku
-
Miejsce klatki – centrum życia domu
Postaw krenel w salonie lub kuchni – tam, gdzie żyje rodzina. Szczeniak czuje się częścią stada, a nie wyizolowany.
-
Pierwsze spotkanie – bez presji
Niech szczeniak poszukuje, węcha, wejdzie i wyjdzie. Gdy się przyzwyczai – połóż w środku na chwilę i wyjmij. To robisz TYLKO RAZ, w pierwszy dzień. Nie force'uj.
-
Stwórz pozytywne skojarzenie
Wkładaj koc, zabawkę, Twój noszony sweter. Krenel = przyjemne miejsce, nie kara. Zapach właściciela uspokaja.
-
Noc w kennele
Szczeniak śpi w klatce. Wyprowadzaj do toalety w zależności od wieku: 3-miesięczny co 3h, 4-miesięczny co 4h. To fizjologia – nie karcz za wypadki.
-
Rano – od razu na zewnątrz
Pierwsza rzecz rano: wyjmij z kennele i idź prosto na miejsce toalety. Pies skojarzy: wyjęcie z klatki = robienie potrzeb na zewnątrz.
-
Regularne wyjścia
Po posiłkach, zabawie, picie wody – to momenty największego ryzyka. Wyprowadzaj za każdym razem.
-
Nagradzaj, nie karcz
Sukces na zewnątrz – głosowe „Brawo, piesku!”. Wypadek w domu – nie krzycz, nie bij. To tylko zwiększa nerwowość i... więcej wypadków.
Klucze do sukcesu
- Cierpliwość – pomery są wrażliwe.
- Krenel to dom, nie klatka.
- Twoje spojrzenie, głos, smaczki – najlepsze narzędzia.