Nie ma nic bardziej złamliwego niż kochany, od lat członkiem rodziny pies, który nagle zaczyna okazować agresję. Właściciele dobrzy znajomi psa widzą znaki dawno przed problemem. Niektórzy psy dają sygnały skłonności do agresji już w szczeniactwie.
Rasy a statystyka
Merritt Clifton ("Animal People"), badania 1982–2006 w USA: pitbulle, rottweilerzy, presa canario i ich mieszańce – 74% ataków wymagających interwencji medycznej. Nie należy jednak stigmatyzować ras. Clifton: "Jeśli prawie każdy inny pies ma złą chwilę – ktoś może zostać ugryziony, ale nie skażony na życie ani zabity. Ryzyko aktualne. Jeśli pitbul lub rottweiler ma złą chwilę – ktoś jest kaleczony lub ginie, tworząc ryzyko poza skalą." Każdy pies, niezależnie od rasy, ma potencjał agresji.
Warczenie i zęby
Każdy pies, który wyje, zęby, zryczy lub opuszcza głowę – sygnalizuje agresję. Szczeniaki warczące wczesnie – obserwuj pod kątem zaburzeń temperamentu. Niektórzy psy są po prostu głośniejsi – "warczą" bez agresji. Całe języko ciała decyduje. Psy to zwierzęta stadne – chcą dogadać się. Warczenie, zryczenie, zęby, opuszczona głowa + stały kontakt wzrokowy = nietypowa, anormalna agresja, gotowość do ataku. To "znaki niebezpieczeństwa". Uwaga: "uśmiech" (submissive grin) – zęby widoczne, ale to poddanie, nie agresja.
Dryhumowanie (humpping) – nie seks, dominacja
To nie zachowanie seksualne. Pies pokazuje, że uważa się za "alfa" stada. Suce też to robią. Agresja zaczyna się, gdy pies sygnalizuje, że on zarządza. Jeśli nie zareagujesz – pies przejmuje kontrolę, właściciel musi hamować agresję.
Język ciała – szczegółowe sygnały
Uszy przyłożone lub wyprostowane do przodu; ogon wciągnięty lub wolny ruch kołowy (flagging – nie machanie!); wzrok stały lub uchylony; głowa opuszczona; grzywka (włoski na karku) wystawiona; podniesiona łapa; lizanie warg; ziepanie; wysokie, szybkie lajenie. Te sygnały = pies przerażony lub zły – może ugryźć.
Jeszcze jedna uwaga
Pies nie kastrowany/sterylizowany – wyższe ryzyko ugryzienia i agresji. Badanie AVMA 2001: 70–76% ugryzień to psy niekastrowane. Psy na łańcuchu – pozbawione "ucieczki lub walki" – też bardziej agresywne.